VRIJWILLIGERSWERK IN KUALA LUMPUR

13-12-2017 00:00

Tussen Singapore en de afreis naar Afrika zitten nog een zestal weken. Na meer dan een jaar non-stop reizen hebben we even geen behoefte meer om vele verre verplaatsingen te maken en dus kiezen we ervoor om vijf weken lang de pauzeknop in te drukken en ons te settelen in Kuala Lumpur, de leuke hoofdstad van Maleisië waar we eerder al te gast waren.


Kuala Lumpur

We nemen contact op met de manager van de hostel waar we ten tijde van het Formule 1-weekend verbleven en vragen hem als hij nog volk kan gebruiken in ruil voor een gratis bed en ontbijt. Met het uitgespaarde geld kunnen we dan onze heen-en-terug-vliegtickets naar Afrika betalen. An wilt heel graag eens receptiewerk verrichten in een hostel, maar aangezien dat de hostel met vast personeel werkt, gaat de zoektocht verder. Ik besluit toch te blijven vanwege de excellente bedden en er wordt me zelfs een special jobke aangeboden. An vindt korte tijd later een hostel op een paar honderd meter afstand waar ze wel kan beginnen als receptioniste in spe. We leven nu dus een dikke maand gescheiden van tafel en bed, maar erg vinden we dat niet. De opsplitsing was in feite wel eens welkom na bijna vijftien maanden 24/7 samen zijn.


Welkom in Sunshine Bedz, mijn nieuwe thuis voor vijf weken!

An komt terecht in een gezellige hostel met een hecht team aan vrijwilligers die in shiften de receptie bemannen. Gasten inchecken, uitchecken, informatie verstrekken, activiteiten organiseren en vooral veel plezier maken! Na een korte opleidingsperiode staat ze er alleen voor, maar naarmate de dagen vorderen, voelt het werk steeds comfortabeler aan. Tevens is receptiewerk doen in een hostel dé beste leerschool om je Engels bij te schaven.


An aan haar bureau...


Al de vrijwilligers van de hostel Dorms KL, vrouwen aan de macht!

Ik had dan weer een job te pakken waar velen van dromen, maar voor mij was het eerder een ferme uitdaging om nogmaals uit mijn comfortzone te stappen. Mensen die mij goed kennen, weten dat ik er van gruwel urenlang in allerlei dansbars door te brengen. De muziek staat er meestal zo luid dat de kans op blijvende gehoorschade vele malen groter is dan dat Cercle Brugge ooit nog naar eerste klasse stijgt. Ik ben verantwoordelijk voor het organiseren van de “pubquizavond” op maandag en de “Ladiesnight” op woensdag. Sociaal zijn in de hostel, gasten trachten te overtuigen om deel te nemen aan beide activiteiten en ze samenbrengen op een welbepaald tijdstip. Eenmaal het moment is aangebroken, moet ik hen als leider van de groep toespreken en ze gidsen naar de verschillende bars in hartje Kuala Lumpur. Om eerlijk te zijn: de eerste twee weken heb ik regelmatig de handdoek in de ring willen gooien, want het is écht m’n wereld niet. Ik hou van een rustige avond met een goed glas wijn of van een eenvoudig cafébezoek met vrienden waar een frisse pint en een goed gesprek centraal staan.


Het winnende groepje op de "pubquiznight", de eerste prijs is, hoe kan het ook anders, een fles wodka!

Opgeven doe ik echter niet en het gaat me steeds beter af. Je leert het barpersoneel en de managers kennen en ik krijg tegenwoordig zelfs gratis bier! Dat is alvast mooi meegenomen, want de prijzen swingen hier werkelijk de pan uit. Oordoppen draag ik voorts blijkbaar als enige in de bars en ik sta er van te kijken hoe onverantwoord de gemiddelde uitgaande jongere met hun oren omgaan. Tinnitus of oorsuizen, you know... Oja, in Maleisië geldt geen rookverbod in de bars, dus je ziet: een gezonde job is het zeker niet. Enfin, gelukkig dat het maar voor vijf weken is.


De Changkat Bukit Bintang, ofwel: the barstreet. Alle bars liggen hier op een kluitje en het is er een drukte van jewelste.

Tussen het vrijwilligerswerken door hebben we heel veel vrije tijd. Vervelen doen we ons echter nooit, want er is altijd wel iets te beleven in Kuala Lumpur. Of simpelweg een aflevering van “De Slimste Mens ter Wereld” kijken of een gezelschapsspelletje spelen. Heerlijk leven hebben we hier!


Tussendoor vierden we An haar verjaardag met een lekker Chileens wit wijntje!

Inmiddels hebben enkele postmakkers hun derde en laatste postkaartje reeds enige tijd geleden ontvangen, maar voor zij die er nog moeten krijgen hebben we goed nieuws! Een nieuwe lading postkaartjes werd gisteren verstuurd en we hopen dat ze hun bestemming bereiken voor Kerstmis!


't Zijn nog postkaartjes vanuit Bali! :-)

Vorige    Blogoverzicht    Volgende