VAN KARAMOJA TOT DE SIPI FALLS

24-02-2018 00:00

We laten de Oegandese nationale parken definitief achter ons en zetten koers terug richting het zuiden. Echte bezienswaardigheden vanaf Kidepo Valley National Park tot aan de grotere stad Mbale zijn er niet en dus staan de komende drie dagen in functie van kilometers rijden en stof vreten. Véél stof vreten. De baantjes blijven hun armoedige zelf en we worden vaker dan ons lief is door elkaar geschud in onze Toyota Landcruiser. De wagen laat het allemaal niet aan het hart komen en kwijt zich voorbeeldig van zijn ondankbare taak.


Leg 4: Kidepo Valley National Park - Mbale - Sipi Falls

Gedurende de eerste kilometers na het vertrek vanuit Kidepo valt ons onmiddellijk iets op: de mensen hier zijn grappig en kleurrijk gekleed. Een snelle blik in de Lonely Planet leert ons dat we ons knal in het gebied van de Karamoja bevinden. De Karamojong is een lokaal volk dat nog op erg traditionele manier als semi-nomadische herders leeft. Hun gebied omvat het noordoosten van Oeganda tot aan de grenzen met Zuid-Soedan en Kenia. Ze zijn erg arm en hebben zich volledig teruggetrokken van de rest van Oeganda. De Karamojong heeft zich formeel verzet tegen onderwijs en modernisering en houdt stellig vast aan hun traditionele geloofsovertuigingen. Vee is het belangrijkste bezit. Hoe meer vee je hebt, hoe belangrijker je status in de Karamojaanse gemeenschap. Je kan al raden waarover talloze oorlogen met de buren gingen zeker?


Klaar voor alweer een mooie dag roadtrippen!


De Karamojong, een bijzonder excentriek volk...


Zelfs in de middle of nowhere tref je verkeersborden aan...


Krampachtig zoeken naar een stukje schaduw.

Veel reisorganisaties raden je aan om zeker een bezoek te brengen aan zo’n traditioneel Karamojaans dorp. Maar zo'n bezoek is bij ons nooit aan de orde geweest, gewoon omdat we aan dergelijke activiteiten simpelweg geen behoefte meer hebben. Ik merkte dat we het alle drie danig gehad hebben met het overdreven sociaal zijn ten opzichte van de nochtans erg vriendelijke Oegandezen. Begrijp me niet verkeerd, ik wil verre van arrogant zijn, maar de Oegandese bevolking (en waarschijnlijk de Afrikaanse bevolking in het algemeen) is naar mijn bescheiden mening zo bijzonder vermoeiend. Anders dan in Zuid-Amerika en Zuidoost-Azië val je in Afrika als blanke enorm op. Ik hou van de anonimiteit en net als An en Sander zou een leven in de schijnwerpers voor mij geen geschenk zijn. Maar of we het nu willen of niet, je valt hier op. Altijd en overal. Iedereen staart naar je, het is als Lionel Messi zijnde rondlopen in het centrum van Barcelona. Telkens iedere blik vriendelijk beantwoorden met een goeiedag is na bijna twee maanden Afrika doodvermoeiend. Ik merk dat ik me meer en meer terugtrek achter de veilige muren van de hostel om even wat rust te vinden. Ik snak terug naar het onzichtbare leven, weg van alle aandacht. Voor het eerst kijk ik er stilaan naar uit om terug te reizen naar Azië. Terug naar de anonimiteit, een omgeving waar ik nog steeds het beste in functioneer...  


Met zes op een brommer, waarom niet?

We bereiken Mbale op dag acht van onze roadtrip. Vanuit Mbale kan je een mooie daguitstap maken richting de Sipi Falls. De Sipi Falls zijn drie gegroepeerde watervallen aan de rand van het Mount Elgon National Park tegen de grens met Kenia. Wij beperken ons bezoek tot één van die watervallen en blijven er enige tijd rondhangen. De watervallen liggen op zo’n vierhonderd meter hoogte, waardoor je een mooi overzicht hebt over de streek. Sipi behoort bovendien tot de vruchtbaarste gebieden van Oeganda en is dan ook ontzettend groen en weelderig. Het is er muisstil. Bijzonder geschikt om je even te verliezen in je gedachten...


Mooi zicht over de streek


Eén van de Sipi Falls

We naderen Kampala. We zien steeds meer mensen en de desolate landschappen maken plaats voor huizen en veel verkeer. Maar vooraleer we onze roadtrip beëindigen, maken we nog een tussenstop in Jinja. En wat voor één! Een spectaculair raftingavontuur wacht op ons…

Vorige    Blogoverzicht    Volgende