TERUGBLIK OP EEN INTRIGERENDE EERSTE MAAND AFRIKA

02-02-2018 00:00

Een week op reis zien te overbruggen zonder specifiek geplande activiteiten: voor velen is het de hel, maar ik draai er al lang mijn hand niet meer voor om. In de zestien maanden dat we nu op pad zijn hebben we al zoveel ‘gedaan’. Niets moet nog, alles mag. Is er dan es een week niets te doen, so be it. En raad eens: Sander en ik hebben ons eigenlijk geen moment verveeld.


Kampala

Nu we terug in Kampala zijn, zagen we An sneller dan verwacht terug. Toen haar werkdag erop zat, brachten we haar een bezoekje in het vrijwilligershuis. Het werd een hartelijk weerzien en we vulden de tijd met bijpraten, een aperitiefje nuttigen en gezelschapsspelletjes spelen.


Een spelletje Carcassone met een Vedettje voor An en een Grimbergen voor mezelf. Merci voor de traktatie, Sander!


Voor de Carcassone-kenners. Zoek de fout!


Links aan tafel één van de medevrijwilligers in het Oegandese ziekenhuisproject.

Kampala is een helse stad met veel lawaaihinder, uitlaatgassen en verkeersopstoppingen. Om te ontsnappen aan dit alles gingen Sander en ik een dagje op pad. Je gelooft het waarschijnlijk amper, maar op nog geen dertig kilometer buiten het stadscentrum ligt een prachtig klein natuurreservaat waar geen mens te bespeuren is. De goedkope lokale busjes brachten ons heen en terug en tussendoor genoten we met volle teugen van de stilte en zuivere lucht. Sander is zowaar een nóg slechtere beestenspotter dan ik, dus van de vele vogel- en apensoorten hebben we amper iets gemerkt. De vlinders daarentegen kon je moeilijk negeren, nieuwsgierig als ze zijn vlogen ze de hele tijd rond ons heen.


Mpanga Forest Reserve



Jackfruit voor het grijpen in de bomen!


Het hele bos voor ons alleen.



Het reservaat telt bijna tweehonderd soorten vlinders.



Prachtige spinnenwebben in de bomen.



De dikste en grootste boom van het reservaat.

Ik heb nu een maand in Afrika deels solo, deels met Sander kunnen reizen en al die tijd heb ik getracht zoveel mogelijk de toeristische trekpleisters te vermijden. Enerzijds omdat het stuk voor stuk kostelijke uitstappen zijn en anderzijds omdat ik er gewoon geen behoefte aan had. Tijdens mijn periode in Oeganda en Rwanda heb ik getracht om eenvoud en bescheidenheid centraal te stellen als uitgangspunt. Openstaan voor alles, me gewoon laten leiden doorheen de verschillende culturen en als het even kan deel te nemen aan de dagelijkse activiteiten van de lokale bevolking. Ik heb geleefd in twee Afrikaanse hoofdsteden, maar ik heb ook overnacht in piepkleine dorpjes langs de prachtige meren die Oeganda en Rwanda rijk zijn. Ik heb geproefd van Afrikaanse lekkernijen, vaak mijn leven geriskeerd op de vele roekeloze boda-boda's, gesprekken aangegaan met de gewone man in de straat en honderden ‘high fives’ uitgedeeld met de jongste kinderen. Hoewel ik nog nooit zo ‘weinig’ bezocht of gedaan heb durende onze lange reis, was deze maand toch een hele verrijking in mijn leven. En daar ben ik dankbaar voor.

Nu An zich terug bij ons gevoegd heeft, is het tijd om verder te gaan. In de twee weken die Sander nog rest pakken we het groots aan en we hebben een Toyota Landcruiser gehuurd voor twaalf dagen. Dat kwam voordeliger uit dan een georganiseerde driedaagse safaritrip. We gaan dus op eigen kracht op beestenjacht! We zullen twee natuurparken aandoen, bezoeken enkele watervallen en gaan ons wagen aan een spectaculair vijfdegraads raftingavontuur op de Nijl. Tussendoor wordt het gegarandeerd genieten van de vele mooie zichten, de onafhankelijkheid van eigen vervoer en de eenvoud van het kamperen. Benieuwd hoe onze rijstijl er aan toe is na zestien maanden geen gaspedaal meer te hebben ingeduwd…


De Toyota Landcruiser Prado die op ons wacht!

Vorige    Blogoverzicht    Volgende