SPECTACULAIR RAFTINGAVONTUUR OP DE MYTHISCHE RIVIER DE NIJL

01-03-2018 00:00

Als er één rivier ter wereld is met een enorme geschiedenis, dan is het wel de Nijl. We herinneren ons ongetwijfeld nog de lessen geschiedenis op school waarin het thema ‘Het Oude Egypte’ uitgebreid aan bod kwam. ‘Het Oude Egypte’ was een beschaving die rond 3.300 voor Christus is ontstaan langs de Nijl. De essentiële factor in het overleven van de beschaving was de irrigatie van een landbouwgebied rond de rivier. De Griekse schrijver Herodotus wordt nog steeds vaak geciteerd met de woorden: ‘Egypte is een geschenk van de Nijl’. Maar vooraleer het water uit de Nijl over de Egyptische akkers vloeit, heeft het al een zeer lange weg achter de rug…


Leg 5: Mbale - Jinja - Kampala

De Nijl is met zijn 6.695 kilometer één van de langste rivieren ter wereld. De Nijl ontspringt als de Blauwe Nijl in Ethiopië aan het Tanameer en als de Witte Nijl aan het Victoriameer. Het Victoriameer bevindt zich tussen de drie landen Oeganda, Kenia en Tanzania. De Witte Nijl stroomt vervolgens via Oeganda en Zuid-Soedan naar Soedan, waar de beide takken bij de hoofdstad Khartoem samenkomen. Daarna vervolgt de rivier zijn weg door Egypte naar het noorden, om ten slotte in een ruime delta uit te monden in de Middellandse Zee. Jinja is dan weer de eerste grote stad die de Witte Nijl tegenkomt op zijn lange avontuur naar het noorden. De stad wordt gewoonlijk aanzien als dé hoofdstad voor avontuurlijke sporten in Oost-Afrika. Daar er veel stroomversnellingen rond Jinja plaatsvinden, leent de rivier zich uitstekend om op te raften.


Onze raft en bemanning van de dag.

We contacteren een lokale raftingorganisator en schrijven ons in voor een “grade five full day rafting”. Onze eerdere ervaringen in het raften beperken zich tot een bescheiden tweedegraadsraftingavontuur in San Gil (Colombia) op de Rio Negro, ondertussen bijna een jaar geleden. Wat we nu gaan doen is echter van een geheel andere orde en het maakt ons wat nerveus…


Vóór het raftingavontuur van start gaat, tanken we eerst nog wat energie via een stevig ontbijt.

De stroomversnellingen in een rivier worden onderverdeeld in zes graden qua moeilijkheid gaande van graad één (zeer lichte stroomversnelling, minimale bijsturing vereist) tot graad zes (zeer zware stroomversnellingen, hoge golven, grote rotsen en groot risico op serieuze verwondingen). Wij zullen met twee derdegraads-, drie vierdegraads- en drie vijfdegraadsversnellingen acht spectaculaire stroomversnellingen voor de kiezen krijgen. Geoffrey, onze kapitein vandaag, geeft ons een onmisbare spoedopleiding over hoe we de peddel dienen te hanteren alsook de verschillende zitposities die we moeten respecteren als we een stroomversnelling heelhuids willen doorkomen. De adrenaline stijgt zienderogen wanneer we het woest kolkende water van de eerste stroomversnelling in de verte horen naderen…


Eerst nog wat trainingswerk...


Zo, en dan nu het echte werk graag!

De eerste stroomversnelling is direct een vijfdegraadsversnelling en wonder boven wonder komen we er zonder kleerscheuren doorheen. Veel hangt af van de stuurkunsten van de kapitein, maar met zijn ruim elf jaar ervaring weet Geoffrey perfect hoe hij dit varkentje moet wassen.


De eerste versnelling is meteen een vijfdegraadsversnelling!

De tweede versnelling is ‘slechts’ een derdegraadsversnelling, maar in alle euforie na de eerste versnelling houd ik me iets te nonchalant vast en kieper als enige uit de raft. “Man overboard!” wordt geroepen en zowel An als Sander schieten meteen in de lach als ze merken dat ik de pineut ben. Het kost me enkele bange seconden tegen dat ik me kan bevrijden van onder de raft en terug een flinke teug zuurstof kan happen. Ik zit nog niet half terug in de raft of ik ben mezelf al aan het uitlachen. Tja, hoogmoed komt voor de val, nietwaar? Ook tijdens de derde en de vierde versnelling houden we het niet droog. Tweemaal kiepert de raft compleet om en dienen we ons al zwemmend terug te groeperen…


Tijdens de derde versnelling kieperen we met z'n allen om in het warme water van de Nijl.


Een zevental werknemers van de raftingorganisatie in kayaks dienen als reddingsboei wanneer we weer eens overboord gaan.


De vierde versnelling was opnieuw een vijfdegraads...


...en ook hier liep het al snel fout.


Op zoek naar de raft!

Tijdens de middagpauze voelt Sander zijn maag protesteren. Iets te veel water binnengekregen na de laatste keer kapseizen. Hij verkiest om plaats te nemen op de ‘safety boat’ (een zwaarder gemaakte raft met grote roeispanen) en op die manier de laatste vier versnellingen droog trachten door te komen. 


Lunchpauze met verse ananas!


Groepsfoto van de raftleden met vooraan kapitein Geoffrey


Sander speelt toerist op de 'safety boat'.

De volgende drie hindernissen nemen we vlekkeloos, maar de climax wordt bewaard tot de laatste vierdegraadsversnelling. Inmiddels zitten, buiten kapitein Geoffrey, enkel An en ik nog in de raft. Na Sander verlieten ook onze vier andere mederafters de vlot (twee van hen hadden maar geboekt voor een halve dag en de overige twee kropen op een andere raft vol landgenoten). Enfin, die laatste stroomversnelling, de foto’s spreken voor zich…


Stilte voor de storm...


And there we go!


Oef, ook deze hebben we overleefd!

Voor Sander zit het reisavontuur er zo goed als op. We slagen erin om de wagen veilig en wel af te leveren in Kampala en nemen afscheid van onze trouwe vierwieler. Daarna steken we door naar Entebbe en wuiven Sander enthousiast uit als hij zich naar de luchthaven begeeft. We hebben samen weer een zalige tijd beleefd, waarvoor dank, waarde vriend!


Bedankt Sander voor de fijne vijf weken die je met ons meereisde!

Vorige    Blogoverzicht    Volgende