NIEUWJAAR VIEREN AAN LAGO DE YOJOA

06-01-2017 00:00

De straat leek verlaten, er was geen levende ziel te bespeuren en een enkele nog wakkere vogel floot niets vermoedend een kort deuntje. De man kwam uit de struiken. Het was donker en erg laat op de avond. Hij keek om zich heen en zag al snel de plaats die hij zocht. Hij liep de straat af met enkele voorwerpen in zijn armen. Een tiental paar ogen volgden hem discreet vanop een afstand. Toen de man de geschikte plaats bereikte, bukte hij zich voorover, keek nogmaals rond zich heen en legde één van zijn voorwerpen op de donkere ondergrond. Hij streek zijn lucifer aan en de lont van het voorwerp vatte vuur. Zonder aarzelen liep de man terug in de richting vanwaar hij kwam en verborg zich opnieuw in de struiken waar hij toekeek op hetgeen stond te gebeuren. Er was nu geen weg meer terug. Hij stak zijn vingers in zijn oren en kort daarop volgde de ontploffing en een enorme lichtflits. Een hond begon te janken, de van de bomen gevallen bladeren vlogen in het rond en het stof vormde zich tot een heuse wolk. De man zag dat goed was en herhaalde tot vijf keer toe hetzelfde ritueel. Daarna keerde de rust terug. Het stof ging liggen en er heerste weer een doodse stilte. Voor even toch. Het tiental paar ogen wachtte in spanning af wat er stond te gebeuren…

Een kleine vijf minuten later brak de hel helemaal los. Langs alle kanten werden ze onder vuur genomen. Het regende nu ontploffingen en de hemel lichtte al flikkerend op met verschillende kleurscharkeringen door ontploffend dynamiet. De geheimzinnige man had zich bij het tiental paar ogen gevoegd en samen traden ze vanuit de duisternis in het licht om het geheel te aanschouwen. Zenuwachtig schuifelden ze steeds dichter bij het gevaar. Ze hoorden geluiden van schreeuwende mensen en zagen dat, naast volwassenen, zowaar ook kinderen met bommetjes smeten. Een voorwerp vatte vuur. Het vuur breidde zich razendsnel uit en sloeg over op het hout van een huis waardoor de vlammen in korte tijd metershoog reikten. Het vuur likte aan ieder voorwerp waar het aan kon. Het ongeloof stond te lezen in de ogen van groep, maar al even snel als het huis vuur vatte, werd de brand weer geblust. De ontploffingen gingen nog een tiental minuten in alle hevigheid door, de hysterische lui luid roepend en dansend, maar daarna keerde de rust snel terug. De groep verliet even anoniem als ze gekomen waren het toneel en ze trokken zich in de luwte terug. Eén van de groepsleden keek op zijn horloge: 0u14, 1 januari 2017…

Het was voor ons een groot raadsel waar we terecht zouden komen om nieuwjaar te vieren. We besloten om op goed geluk richting Lago de Yojoa te trekken om te zien wat daar te beleven viel op de laatste dag van het jaar. We kwamen terecht in het enige hotel met goede naam in een klein dorpje “Los Naranjos” op een goeie kilometer van het meer. “D&D Brewery Hotel” werd enkele jaren geleden opgericht door een Amerikaan en hij combineerde het met zijn grootste hobby: bier brouwen! Wij als Belgen zijn natuurlijk experts in dat soort zaken en begonnen al te kwijlen bij de gedachte alleen al. En eerlijk toegegeven, het bier is er goed. Van een lekkere bruine Porter met toetsen van koffie tot een blond biertje dat aardig mee zou kunnen bij ons. We sliepen in een aangename lodge, het bijhorende restaurant maakt voor goedkope prijzen aardige maaltijden klaar en het water is er gratis. ’s Avonds wordt telkens een gezellig kampvuur aangestoken op de centrale plaats waarbij iedereen samenkomt om spontaan een babbeltje met elkaar te slaan. In ‘no time’ hadden we op oudejaarsavond een mooie bende gevormd bestaande uit 2 Canadezen, 2 Amerikanen en een Duitse jonge dame. We speelden gezelschapsspelen en dronken uiteraard een lekker biertje tot de klok 0u sloeg en het vuurwerk met de vele ontploffingen losbrak…


"D&D Brewery Hotel" in de Hondurese jungle


De kleine brouwerij


In de middelste kolom keuze uit 6 bieren die allen in de D&D brouwerij gebrouwen zijn.


Elke avond een kampvuur. Ideaal om de vele muggen op afstand te houden!


Hoofdstraat van het dorpje "Los Naranjos". Meestal erg kalm.

In tegenstelling tot Lago de Atitlán in Guatemala is Lago de Yojoa op toeristisch vlak totaal nog niet ontgonnen. Dat maakt dat we heel moeilijk tot aan het meer zelf geraakten. De oevers zijn vaak grote moerasgebieden en we moesten dus tevreden zijn met een zicht vanop afstand. Via het ecologisch natuurpark “Los Naranjos”, dat met een speciale houten constructie een pad doorheen de moerassen gecreëerd heeft, hadden we echter prachtige zichten op de natuur en konden we genieten van het uitgebreide scala aan tropische vogelgeluiden. Er is zelfs een mini-archeologische site te vinden met een tweetal nog niet helemaal uitgegraven mayaruïnes. We verlieten het park zoals we waren binnen gekomen: via de achterkant. Ze waren er vergeten iemand te zetten om de toegangsgelden te innen. Haha, hadden wij geluk zeg!


Hoofdingang ecologisch natuurpark "Los Naranjos". Wij verkozen de gratis achterzijde. ;-)


De oevers van Lago de Yojoa. Ontoegankelijk door de vele moerasgebieden. Maar mooie natuur!


Handige houten constructie. Maakt een wandeling over de drassige moerassen mogelijk.


Halverwege rechtsomkeer moeten maken wegens een omgevallen boom die de houten constructie op zijn weg vond...


Het padje veranderde soms in een avonturentocht...


Volg de rivier en je komt uit in het meer. Dé toegangsroute voor de kajakkers.


Een nog onontgonnen mayaruïne in het park.

De watervallen van Pulzapanzak zijn beroemd in de regio. Op ongeveer 17 kilometer ten noorden van Lago de Yojoa stort het water ruim 43 meter de diepte in en het valt te pletter op de vele rotsen. Je kan er vanop een afstandje bewonderend naartoe kijken, maar je kan ook kiezen voor wat avontuur. Wij moesten alvast niet lang nadenken toen ze ons voorstelden om ook eens áchter de waterval te glippen. Niets meenemen dat niet nat mag worden, was ons als raad gegeven. En inderdaad, via een smal padje en vele trappen werden we tot aan de voet van de waterval geleid en sprongen we zonder al te veel na te denken met een sprong van 3 meter het kolkende water in. Klauteren over de glibberige rotsen terwijl het water als een steen bovenop je valt, het geluid oorverdovend is, het ademen lastig wordt en waarbij de adrenaline door je lijf giert. Je voelt dat je leeft! Wát een fantastische ervaring. We bereikten de achterkant van de waterval. In een kleine grot tracht je even op adem te komen. De gids gebaarde naar boven te kijken. We zagen hoe het water zich een verwoestende weg naar beneden baande en waren samen met onze twee Hondurese medereizigers zo uitgelaten als vier kleine kinderen. De terugweg eindigde met een sprong van 4 meter van de rotsen in het water waarbij je je met alle moeite kunt bevrijden uit de gigantische kracht dat het water heeft. Onze kleren waren doorweekt, maar met het huidige weer waren we in een wip weer droog. Slechts acht euro de man, maar wát een ervaring! Helaas geen foto’s, aangezien ons fototoestel de verdrinkingsdood zou hebben gevonden. Je zal ons maar moeten geloven op ons woord…


De waterval van Pulhapanzak met de zipliningkabels. Wij kozen echter voor het avontuur áchter de waterval...


Onze Hondurese medereizigers achter de waterval, allen nog uitdruppend...

Als laatste wapenfeit verkozen we een drie uur durende hikingtrip met uitzichtpunt over Lago de Yojoa boven een kajaktocht op datzelfde meer. Vanuit de lucht zie je gewoon veel meer details en heb je dus een beter overzicht over de situatie. We kregen een gids mee aangezien het beginpunt van de hike nogal moeilijk te vinden is. Freddy is een échte vogelliefhebber en dat hebben we geweten. Elke 100 meter stopten we om rond te kijken en te luisteren welke vogel nu weer te horen was. Zijn imitaties waren niet altijd even geslaagd, waardoor menig vogel het vertikte om te antwoorden op zijn lokroep. De Montezuma is zijn paradepaardje… euh vogel. Kan wel tot vier verschillende geluidjes produceren, jaja! Verder liet hij ons een tiental verschillen plantages zien vol met bananen, cacao, appels, maïs, gember, koriander en enkele typische Hondurese wilde groenten. De Freddy, we zullen hem niet snel vergeten…


Onze target: "Las Nalgas" of letterlijk "De Billen".


Met onze gids Freddy aan een bananenplantage.


De Montezuma Oropendola. Dank u wel, google!


Uitzicht over het meer van Yojoa.


Yes, we're happy!


Andere kant van het uitzicht: ons dorpje "La Naranjas" gelegen in de Hondurese jungle.

Vorige   Blogoverzicht   Volgende