MOET ER NOG ZOUT ZIJN?

11-08-2017 00:00

Het is misschien moeilijk voor te stellen, maar zo’n 40.000 jaar geleden maakte ‘Salar de Uyuni’ nog deel uit van het Minchinmeer, een reusachtig prehistorisch meer. Toen dat meer opdroogde, bleven de twee grote zoutvlakten ‘Salar de Uyuni’ en ‘Salar de Coipasa’ over. Die eerste is de beroemdste zoutvlakte ter wereld en is gelegen in het zuidwesten van Bolivia op een hoogte van 3.650 meter. Naar schatting bevat het 10 miljard ton zout, waarvan er ongeveer 25.000 ton jaarlijks weggehaald wordt voor economische redenen. 


Uyuni

We boekten een driedaagse jeeptour rond en doorheen de prachtige witte zoutvlaktes van ‘Salar de Uyuni’. We kozen voor ‘back to basic’ en dat betekende geen warm water, minimale beschikbaarheid over elektriciteit, geen verwarming en geen WiFi of telefoonbereik. Met andere woorden: drie dagen genieten van moeder natuur. Onze uitvalsbasis werd het dorp Uyuni zelf. Eerst bezochten we de ’Cementario de trenes’ net buiten Uyuni, waar oude locomotieven en half gesloopte treinstellen staan te roesten in het midden van de woestijn.


Uyuni was onze uitvalsbasis voor een tocht door Bolivia's mooie natuur.


Bezoek aan 'Cementario de trenes', een treinkerkhof vlak buiten Uyuni.


De NMBS binnen 25 jaar met het huidige beleid en regering...

Daarna begon het echte werk, de immense zoutvlaktes op! Een oogverblindende schoonheid kwam ons zomaar tegemoet, het was prachtig! We zagen enkel maar wit zout om ons heen en dat in combinatie met een helderblauwe hemel zorgde voor een onvergetelijke ervaring.


Salar de Uyuni


Moet er nog zout zijn?


Ook Oehoe had een prachtige tijd in de zoutvlaktes.


Dan volgden uiteraard de traditionele perspectief foto's. Google het maar eens...


Groepsfoto van ons bendeke. Van links naar rechts: Dajo, An, Laya (Spa), Sonya (Spa), Violeta (Spa) en Enrique (Spa).

In het midden van al dat zout bevindt zich Isla Incahuasi, een voormalig heuvelachtig en rotsachtig eiland van Bolivia, gekenmerkt door zijn vele en gigantische cactussen. Boven op de top hadden we een heel mooi uitzicht over het eiland en over de zoutvlaktes.


Isla Incahuasi


Auch, dat prikt!

Aan het einde van de eerste dag, vooraleer we in ons zouthotel thee, koekjes en een deugddoende warme maaltijd voorgeschoteld kregen, genoten we van een indrukwekkende zonsondergang! Daarna was een warme slaapzak zeer welkom, want eenmaal de zon ondergaat, dalen de temperaturen hier snel en tot onder het vriespunt.


Onze 4x4 jeep bij zonsondergang in de zoutvlaktes van Uyuni.

Het avontuur in de zoutvlaktes omvatte maar één dag. De twee andere dagen waren voor ons een complete verrassing en ik moet zeggen dat we allerminst teleurgesteld werden. We kregen Bolivia’s mooiste natuur voorgeschoteld. Gaande van (actieve) vulkanen tot moddergeisers, mini rainbow mountains en heuse uitgestrekte woestijnvlaktes. Verder tal van kleurrijke groene meren met daarin groepen flamingo’s die rustig op zoek zijn naar eten of prachtige rotsformaties met als uitschieter: de Árbol de Piedra, letterlijk vertaalt ‘boom van steen’. Dit is een door erosie gebeeldhouwde zeven meter hoge rots in de vorm van een boom.


De ongelofelijke desolate vlaktes behoren tot het mooiste wat Bolivia te bieden heeft!


Prachtige vulkanen sieren de achtergrond.


Machtige rotsformaties


Flamingo's à volonté!



Mooie cirruswolken


Sneeuwvelden op ons pad


El Árbol de Piedra


Natuurlijke geisers op 4.995 meter hoogte.

Een drukke dag werd afgesloten in schoonheid. Op onze slaapplaats troffen we een natuurlijke warmwaterbron aan en terwijl de temperatuur onder het vriespunt dook, kropen wij vliegensvlug in onze zwemkledij om te genieten van een glaasje wijn en een prachtige sterrenhemel met volle maan in het 40 graden warme water. Heerlijk!  

De laatste dag stond in het teken van onze terugkeer naar vertrekpunt Uyuni. Onderweg maakten we nog enkele tussenstops om de benen te strekken en ondertussen gaf de prachtige Boliviaanse natuur ons nog meer van zijn pracht en praal prijs. Ongelofelijk! Stilaan worden de zoutvlaktes van Uyuni en omgeving één van onze hoogtepunten van de reis tout court.


Desierto Dali, het lijkt zowaar op een maanlandschap.


Een verloren gelopen emoe.

Terug in Uyuni stond ons nog een aangename verrassing te wachten. Op 6 augustus is het de nationale feestdag in Bolivia! In 1825 riep een landelijk parlementair congres de onafhankelijkheid uit van Opper-Peru. De nieuwe staat werd vernoemd naar Simón Bolívar, de initiator van de Spaans-Amerikaanse dekolonisatie. De nationale feestdag wordt in Uyuni gevierd met veel muziek, dansen, eten, drank, optochten en ook soort van militaire defilé.


Militair defilé op de Nationale feestdag van Bolivia.


De lokale bevolking is massaal opgedaagd voor het grote straatfeest.

Bolivia is prachtig, moet het nog gezegd? We hebben helaas veel moeten overslaan, want ook al ben je twee jaar op reis, soms moet je vooruit. Argentinië wacht. Anderhalf jaar geleden hebben we de hoofdstad Buenos Aires en het zuiden (Patagonië) bezocht, nu is het noorden aan de beurt. Even terug naar de beschaving! Hasta luego, amigos!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende