GOODBYE VIETNAM... HELLO BELGIUM!

01-05-2018 00:00

Diep in gedachten verzonken staat hij te leunen tegen de muur. De as van zijn brandende sigaret valt ongemerkt op zijn schoenen. We naderen hem nu snel, maar hij merkt ons niet op. Plots staan we voor zijn neus en schrikt hij op vanuit zijn dagdroom. Nog geen vijf minuten later staat het eerste Belgische biertje al voor onze neus. Het doet deugd om Gregory terug te zien. Aangezien hij in Brussel werkt, spraken we met hem af in een cafeetje op de Vismarkt in het centrum. Er worden verhalen verteld, ervaringen uitgewisseld, herinneringen opgehaald en vooral veel gelachen. Ja, beste bloglezer, u leest het goed: we zijn terug thuis! Tijdens de treinrit naar Brugge beleef ik in gedachten opnieuw de laatste dagen van ons grote avontuur…


Ho Chi Minhstad

Met Ho Chi Minhstad bereikten we het eindpunt van een hele lange onderneming. Ho Chi Minhstad, eerder bekend als Saigon, is de grootste stad van Vietnam en dat merkten we direct. We werden omsingeld door miljoenen brommertjes, claxonnerend alsof hun leven ervan afhangt. De straat oversteken was telkens een avontuur op leven of dood. Ho Chi Minhstad ligt op zo’n 1.760 kilometer van de hoofdstad Hanoi midden in de tropen in het zuiden van Vietnam. Het is er dus het hele jaar door bloedheet. De temperaturen gaan hier vlotjes boven de dertig graden Celsius en ’s avonds koelt het nauwelijks af. Als we dat combineren met het gegeven dat de inwoners van Ho Chi Minhstad dagelijks tot zesduizend ton afval produceren, dat niet op een manier verwerkt wordt zoals we dat in België gewend zijn, dan weet je gewoon dat dit problemen geeft op het vlak van hygiëne en gezondheid. De geur is bij momenten niet te harden en de luchtkwaliteit is ondermaats.


De brommertjes zijn hier koning van de weg.

Een must-see in Ho Chi Minhstad is uiteraard het War Remnants Museum dat zich richt op de Amerikaanse rol van de Vietnamoorlog. Vanuit het Westen is er soms kritiek op het museum, omdat het de Vietnamoorlog "te eenzijdig" zou laten zien en het "één grote anti-Amerikapropaganda" is. De collectie van het museum bestaat uit een groot aantal foto's verdeeld over een aantal thematisch ingerichte ruimten over onder meer de bombardementen door de Amerikanen tijdens de Vietnamoorlog, de gevolgen van het giftige Agent Orange dat over Vietnam werd uitgespoten door Amerikaanse vliegtuigen en ander oorlogsgeweld, zoals het bloedbad van Mỹ Lai en het gebruik van napalmbommen. Rond het museum staat divers oorlogsmaterieel zoals tanks, pantservoertuigen, vliegtuigen en helikopters. De foto’s maakten een grote indruk op ons. De Vietnamoorlog moet echt een smerige oorlog geweest zijn.


War Remnants Museum te Ho Chi Minhstad


Een Cessna!





De foto's zijn vaak gruwelijk om zien.





De gevolgen van het giftige "Agent Orange".

We ondernamen nog een korte wandeling door het oude centrum van Ho Chi Minhstad, maar gaven het al snel op. Het was gewoon té warm. We kochten op de lokale markt wat souvenirs voor de naaste familie en haastten ons vlug terug naar onze door airco voorziene hotelkamer. Toen was het tijd om de rugzak voor de allerlaatste keer te pakken...


Het operagebouw


Notre Dame Cathedral Saigon


Het prachtige postkantoor


De Ben Thanh markt

Sinds het begin van december 2017 begonnen we steeds vaker met mekaar te overleggen wanneer we onze reis zouden beëindigen. Reismoeheid begon zich nadrukkelijker te manifesteren en we hadden beiden al langer het gevoel dat we ons steeds moeilijker konden opladen om telkens opnieuw op pad te gaan. We werden steeds minder geprikkeld om bezienswaardigheden te ontdekken en we sloten ons af van medereizigers wegens geen nood meer aan sociaal contact. Uiteindelijk prikten we 28 april als officiële einddatum van onze reis. Onze geliefde harmonie van Torhout gaf die dag een voorjaarsconcert en het leek ons wel leuk om daar bij te zijn. De terugkeerplannen werden pas echt concreet toen we begin maart de vliegtuigtickets boekten. Al die tijd was er niemand op de hoogte van onze plannen op onze twee goeie vrienden Sander en Gregory na.


De terugvlucht werd verzorgd door het Russische Aeroflot.


Onze laatste Vietnamese Dong doneerden we aan het goede doel.


Vliegen over het Himalayagebergte.

Donderdag landden we 's avonds laat op de luchthaven van Brussel en namen we onze intrek in een hostel in Brussel. Op vrijdag bezochten we het centrum van Brussel in afwachting dat we Gregory terugzagen. We konden bij hem thuis in Brugge overnachten nadat we eerst nog de voetbalmatch tussen Genk en ons geliefde Club Brugge op café hadden meegepikt. Zaterdag stonden we volledig onaangekondigd aan de deur van het ouderlijke huis in Torhout en zat het avontuur er helemaal op. We werden bovendien getrakteerd op een prachtig concert van onze harmonie! En of het leuk is om terug te zijn!


Oehoe samen met Manneken Pis in Brussel

We gaan uiteraard de reisblog op een mooie manier afsluiten en daarom volgen er in de loop van de week nog twee blogberichten. Eentje zal gaan over de financiën en in het laatste blogbericht kijken we terug op de gehele reis. Stay tuned!

Vorige    Blogoverzicht    Volgende