WEER EEN VINKJE BIJ OP ONZE WERELDWONDERLIJST

01-10-2016 00:00

“Aanschouw de zeven wereldwonderen!” Geef toe, als je dit hoort richten je voelsprieten zich op en is je interesse aangewakkerd. Een mens is altijd al gefascineerd geweest door lijstjes. Ooit was er de Griek Antipater van Sidon (rond 140 v.C.) die een lijst opstelde met de zeven wereldwonderen van de antieke wereld, verwijzende naar opmerkelijke constructies uit de klassieke oudheid. Van dat lijstje blijft tegenwoordig enkel de Piramide van Cheops over.

De New7Wonders Foundation nam begin 21e eeuw het initiatief om met verkiezingen via internet nieuwe wereldwonderen vast te stellen, al dan niet uit lucratief oogpunt. Er werd in bepaalde landen echt massaal gestemd op hun kandidaat-wereldwonder, zoals in Brazilië en Perú. Voor de zeven wereldwonderen betekende de uitverkiezing van hun kandidaat namelijk de verandering in een goudmijn. Verwoede wereldwonderjagers, die hun lijstje willens nillens willen afvinken reizen in groten getale de wereld rond, maar de precaire bouwwerksites kreunen onder het massale toerisme. Tot zover de moraalridder in mij, want ook ik beken schuld. Niet dat ik er zo zit achter te jagen, maar na Macho Picchu en het Colosseum ben ik met Chichen Itza al aan mijn derde wereldwonder toe. Voor An is het haar tweede. Machu Picchu staat nog op haar to-do-lijst. Dat is voor later op onze reis.


Oehoe poserend voor de Piramide van Kukulcán

Onze uitvalsbasis was nog steeds het fraaie koloniale stadje Valladolid, waardoor we, gebruikmakende van de goedkope colectivo, iets na 8 uur voor de nog vrij verlaten ingang stonden. Chichen Itza was één van belangrijkste steden van de Maya’s. Hier bevindt zich de wereldberoemde Piramide van Kukulcán. Impressionante ruïnes volgden elkaar in sneltempo op. Er is eigenlijk nog best veel in vrij goede staat bewaard gebleven. Chichén Itzá ligt niet ver van de rand van de oude krater van Chicxulub. Van deze beroemde krater, die gevormd is door de inslag die waarschijnlijk een eind maakte aan de dinosauriërs, is aan het oppervlak niet veel te zien. Enkel de zichtbare cenotes zijn een prachtig gevolg van deze indrukwekkende gebeurtenis. Bekijk de foto’s over onze tocht door Chichen Itza en oordeel zelf. Soms zegt één foto meer dan honderd woorden…


Plattegrond van Chichen Itza


An voor de Tempel van de krijgers


Ooit een belangrijke weg naar El Caracol (zie verder)...


Tempel van tafels


El Osario


El Caracol: de sterrenwacht ten tijde van de maya's.


De kerk met aangrenzend het nonnenklooster


Dajo op het terrein waar men "Juego de Pelota" speelde, een traditioneel balspel


Tzompantly


An voor de tempel van Kokolkán


Juego de Pelota


Prachtige muurtekeningen


Cenote Chichen Itza

Een kleine drie uur later waren we al doorheen de site en verlieten we Chichen Itza net voordat de vele grote bussen aangereden kwamen die massaal veel toeristen uitbraakten. Ik moest toch eens lachen in m’n vuistje. Met een klein beetje research op voorhand, weet je gewoon dat wie vroeg komt, het rijk voor zich alleen heeft. Raar dat slechts een grote minderheid dit advies volgt. Goed voor ons, natuurlijk!

Ik besluit mijn betoog met het feit dat Chichen Itza een indrukwekkende, doch gewoon één van de zovele mayasites is die er op Yucatán te vinden zijn. Vroeg of laat wordt het echter slachtoffer van de enorme last die het als wereldwonder met zich meedraagt. Binnenkort bezoeken we de ruïnes van Palenque. Minder toeristisch, in de jungle, maar daarom niet minder indrukwekkend. Je zou de ruïnes ook kunnen beklimmen volgens onze Lonely Planet. Daar kijken we echt naar uit. We weten allemaal wat de derde dimensie kan bijbrengen aan het geheel.

Hasta la proxima, amigos!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende