EEN GEZELLIG TOERISTENDORP ALS TOEGANG TOT DE AMAZONE

28-05-2017 00:00

We worden begroet door weelderige groene bergpieken. Af en toe verschijnt een prachtige waterval vanuit het niets en we kijken er telkens opnieuw bewonderend naar. Naast ons kolkt de Pastaza-rivier zich een weg naar lager gelegen gebied. Aan de andere kant van de weg passeren we een groot bord met als boodschap: “Welkom in Baños de Agua Santa!”. De naam van het dorpje betekent letterlijk ‘Baden van het Heilige Water’ verwijzend naar de verschillende vulkanische warmwaterbronnen die Baños rijk is. De weg vanuit Baños naar Puyo is een veelgebruikte route naar het Amazonegebied. Het dorp staat dan ook bekend als de “Toegang tot de Amazone”.


Baños de Agua Santa

Zuid-Amerikanen eten op de middag steevast op de lokale markt. Het is er druk en de plaatsen aan de vele tafeltjes zijn snel ingenomen. We schuiven mee aan tafel en verwonderen ons over het feit dat je soms al voor tweeënhalve dollar een tweegangenmenu kunt krijgen. Lekkere kippensoep met veel koriander en een hoofdschotel met rijst, vlees en verse groentjes staan in geen tijd voor onze neus. Ik geef eerlijk toe, moest je dergelijke maaltijden eten aan het begin van je reis, dan zit je gegarandeerd drie dagen lang op de pot, maar we ondervinden er steeds minder last van. Zelfs Dajo, die van ons twee overduidelijk de zwakste darmen heeft, kan er stilaan onbezorgd van smullen.

Tijdens het eten schuift een oude bekende geheel toevallig en niets vermoedend bij ons aan tafel. Het weerzien met de Madrileen David is hartelijk. Het duurt even tegen dat we exact kunnen plaatsen waar we elkaar eerder hebben ontmoet, maar algauw leggen we de link naar San Gil in Colombia, waar we samen hebben geraft op de Rio Negro. Altijd fijn om mensen terug te zien en te horen wat zij ondertussen allemaal hebben beleefd.


Warm eten op de lokale markt samen met David.

We spraken met David af in de lokale thermen. “Termales de la Virgen” werd gebouwd in 1928 en omvat drie baden waarvan de temperatuur van het water varieert tussen ijskoud en lekker heet. Voor slechts twee dollar mag je er al binnen, wat de thermen dan ook erg populair maakt bij de lokale bevolking. Veel toeristen zie je er niet, waarschijnlijk omdat het water een weinig aantrekkelijke en erg mottige bruinegroene kleur heeft. Voor ons echter geen probleem en we schuifelden samen met de rest van het volk mee naar binnen. Opnieuw werden we verplicht een badmuts te dragen. Dajo wees veelbetekenend naar zijn kale knikker, maar ook hij ontsnapte er niet aan. We moesten er verplicht allebei eentje ‘huren’. We hebben die badmutsen uiteindelijk gewoon meegepikt. Nah, zijn we in de toekomst voorzien, zeveraars… Meermaals hoorden we een pijnlijke ‘plets’: weer een kleine die probeerde te duiken in het water. Door de knieën gebogen met hun handen in ‘bidmodus’ voor hun borst staan ze aan de rand klaar om er uiteindelijk gewoon in te ‘vallen’. Tadaam, duiken! Het is best grappig om naar de kinderen te kijken terwijl ze hun ‘zwemles’ krijgen. Dikwijls starten ze pas op veel te late leeftijd en er wordt les gegeven door een volwassene die zichzelf in het water als een hondje voortbeweegt. Hier is duidelijk nog wat werk aan de winkel…


Las Termales de la Virgen


En het was nu nog kalm, wacht tot in het weekend...

“Je moet er eens op letten: geen enkele Ecuadoraanse man heeft hier borsthaar of een baard”. David merkte iets op waar wij nog nooit eerder op gelet hadden. Het vele volk afscannende, moesten we hem gelijk geven. Tegelijk zijn vooral de vrouwen tamelijk preuts. Grote ouderwetse badpakken worden hier nog volop gedragen, de bikini zie je hier haast niet. We staken er als toeristen weer eens bovenuit.

Baños biedt verder een perfecte mix tussen actie en relaxen. Naast de warmwaterbaden kan je er ook raften, mountainbiken, watervallen bezoeken, hiken, een quad huren, een massage krijgen of simpelweg genieten van de frisse berglucht met een boek in de hand … Het klimaat is er echter erg vochtig en onvoorspelbaar. Jaarlijks valt er tot 1.300 millimeter regen waardoor onze planning soms letterlijk in het water valt. Onze voorziene wandeling naar de verschillende watervallen regende volledig uit en dat terwijl de zon een tiental kilometer verderop in Baños nog volop scheen.


Het klein muziekske tussen de buien door...


Balílica Nuestra Señora del Rosario de Agua Santa


Torhout stond er niet tussen :-(

We besloten onze wandelschoenen aan te houden en een hiketocht dichtbij de stad te ondernemen. We wandelden via een steile berg omhoog en via de vulkaan Tungurahua ging het naar ‘Casa del Arbol’. Tijdens de twee uur durende beklimming ben je geheel alleen en het was dan ook een ware verschrikking toen we bovenop de berg plots overspoeld werden door grote horden toeristen. De Chivabussen rijden af en aan en het is drummen aan de ingang van ‘Casa del Arbol’, een boomhut waar je door middel van twee schommels over de klif kan schommelen terwijl je geniet van de mooie vergezichten. Vandaag hingen de wolken echter als een dik tapijt over het dal, dus je zag in feite nul de botten. Toch bleef de toeristenstroom hardnekkig aanhouden. Bizar allemaal. Enfin, ons was het voor de wandeling te doen en dus besloten we onze kar te keren en terug af te dalen naar het dorp waar een lekker koud biertje stond te wachten.


Mooi zicht op Baños tijdens de beklimming.


Overstekend wild...



De boomhut waar het allemaal rond te doen is.


De vele toeristen...


...die naar boven worden gebracht door de Chivabussen.


Prachtig wolkendek zodat je niets van het dal kon zien...


An op weg naar haar dik verdiende pintje.

Vorige   Blogoverzicht   Volgende