DE RWANDESE GENOCIDE, HET WREEDAARDIGE GEVOLG VAN DE ONVERDRAAGZAAMHEID TUSSEN HUTU’S EN TUTSI’S

21-01-2018 00:00

Rwanda, 6 april 1994 tot halfweg juli 1994
Het vliegtuig van de Rwandese president Juvénal Habyarimana maakt zich op om te landen op de Internationale luchthaven van Kigali. Tijdens de eindnadering wordt het vliegtuig plots beschoten en stort het niet veel later neer. De president komt hierbij om het leven. Zijn dood is de druppel en leidt tot een explosie van geweld tussen de Hutu’s en Tutsi’s. Het is het begin van de Rwandese genocide waarbij in ruim drie maanden tijd meer dan 700.000 Tutsi’s en gematigde Hutu’s worden vermoord door extreme Hutu-milities en leden van het Rwandese leger. Op 7 april 1994 verliezen een tiental Belgische blauwhelmen het leven wanneer ze in een hinderlaag lopen terwijl ze tevergeefs de nieuwe Rwandese president Agathe Uwilingiyimana proberen te beschermen. Hoewel er de maanden vooraf meermaals waarschuwende signalen over een op handen zijnde volkerenmoord de wereld in gestuurd werden, moeten de Verenigde Naties bijna compleet machteloos toekijken hoe bijna 75% van de Tutsi-populatie hardhandig wordt afgeslacht. De genocide wordt uiteindelijk gestopt door de Tutsi-rebellenbeweging, beter bekend als het Rwandees Patriottisch Front, geleid door Paul Kagame, de latere en tevens huidige president van Rwanda.


Dajo linksonder in Kigali (Rwanda)  -  An rechtsboven in Kampala (Oeganda)

“SN 465 from Brussels: LANDED”
Ik kijk met grote belangstelling naar het scherm bij de “Arrivals” en wacht met spanning op de verschijning van een gekend gezicht. De luchthaven van Kigali is zeer bescheiden qua grootte. Wie geen vlucht moet nemen, komt er gewoon niet in. Ook de mensen die op de passagiers van net gelande vliegtuigen staan te wachten, dienen dit buiten het gebouw te doen. Gegroepeerd in de milde avondlucht kijken we met z'n allen toe hoe de ene na de andere reiziger de terminal verlaat. Na een dik uur wachten zie ik Sander naderen en houdt daarbij mijn zelfgemaakte naambordje krampachtig de hoogte in. De inhoud van het naambordje tovert meteen een glimlach op zijn gezicht en we groeten elkaar met een korte omhelzing. Sander zal ons tot halfweg februari vergezellen op onze veroveringstocht door Afrika en ik heet hem van harte welkom! Na twee weken solo reizen, kan ik terug dankbaar mijn ervaringen delen met een reisgenoot. Eind januari plannen we aan te komen in Kampala waar we An zullen oppikken om dan als een voltallig team verder door Oeganda te reizen.


Welkom in Afrika, Sander!


Eerste vrolijke kennismaking met de boda boda...


Aapjes lopen hier soms vrij rond.


Kigali werd gebouwd op enkele heuvels.

In Kigali zelf is niet zoveel te beleven. De grootste bezienswaardigheid is uiteraard het “Kigali Genocide Memorial Centre” dat de vreselijke genocide tegenover de Tutsi’s in 1994 herdenkt. Naast een museum is hier ook een begraafplaats waar de resten van meer dan 250.000 Rwandezen verenigd liggen.


Kigali Genocide Memorial Centre

Het museum biedt een indrukwekkend overzicht van de genocide gaande vanaf de Duitse en Belgische kolonisatie tot de grote gevolgen voor het land tot op de dag van vandaag. Via diepgaande beschrijvingen op grote wanden en dankzij emotionele videogetuigenissen van nazaten van vermoorde Rwandezen, wordt het verhaal van de genocide gedetailleerd geschetst. Gruwelijke foto’s met vele vermoorde Rwandese mannen, vrouwen en zelfs onschuldige kinderen worden onverbloemd getoond in het museum en doet je enorm stil worden. Het is onwezenlijk om te zien hoe wreed de mens kan zijn tegenover zijn soortgenoten.


Ook de Belgen hebben Rwanda een tijdlang gekoloniseerd.


De wrede foto's over de genocide hakken er bij ons bij momenten soms serieus in.


Ook menselijke resten worden hier tentoongesteld.


Afslachtingen in een lokaal schooltje


Ook onschuldige kinderen werden niet ontzien. Of hoe een mens soms kan veranderen in een beest.


Er is in het museum ook grote aandacht voor andere volkerenmoorden zoals de holocaust tijdens de tweede wereldoorlog.



Op de begraafplaats vlak naast het museum liggen de resten van ruim 250.000 Rwandezen die stierven tijdens de genocide.

We spoelen ze deze confronterende ervaring door met een glas wijn en een lekkere Grimbergen die Sander voor me meebracht. We besluiten eveneens om luchtigere oorden op te zoeken en richten onze horizonten westwaarts richting het meer van Kivu dichtbij de grens met Congo. 


Santé!
Vorige    Blogoverzicht    Volgende