DE “RAINBOW MOUNTAIN” OP 5.029 METER HOOGTE!

22-06-2017 00:00

Cusco en het "Inti Raymi-feest", we hebben het kleurrijke evenement in het vorige blogbericht al levendig omschreven, maar de foto’s waren we jullie nog schuldig. Geniet en feest mee!


Catedral del Cuzco op Plaza de Armas


Uitzicht over Cuzco


Nog een prachtige kerk op het centrale plein in Cuzco


Plaza de Armas


Iglesia de San Francisco



Bezoek aan "El Mercado San Pedro"


Moet er nog cavia zijn?



Oude traditionele dansen in aanloop naar het grote "Inti Raymi-feest" op 24 juni.


We hadden nog een vrije dag in Cuzco en zagen de kans om mee te glippen met een groep richting de magnifieke “Rainbow Mountain”. De “Rainbow Mountain” kennen ze in Peru als “Vinicunca”. De naam komt uit het Quechua, de belangrijkste voertaal van het Incarijk, en betekent “De Zeven Kleuren Berg". De “Rainbow Mountain” komt aan zijn regenboogkleuren door verschillende mineralen (koper, ijzer en malachiet) die hier in de grond zitten. “Vinicunca” is een beschermd natuurgebied, waardoor de grondstoffen niet ontgonnen mogen worden en de regenboogkleuren dus kunnen blijven bestaan.

We werden in de vroege ochtend opgehaald en hadden een busreis van ruim drie uur voor de boeg. Na een stevig ontbijt ter plaatse werden we op 4500 meter hoogte gedropt voor een mooie beklimming richting de top van “Rainbow Mountain”. Bram had echter een mindere nacht achter de rug en nog voor we goed en wel aan de klimpartij begonnen, lag zijn spaghetti van de avond ervoor als een waar kleurenpallet uitgestort op het gras in het feeërieke berglandschap. Ondanks zijn grauwe gezicht zag je zijn ogen blinken, trots op zijn onvolprezen kunstwerk. De hond dacht er anders over en was er als de kippen bij om de onverwachte maaltijd vol smaak op te likken. Eerder had er ook al eens een net geloste lading onwetende enthousiaste toeristen doorgewaad. Ah, wat een vermakelijke taferelen waren het…


De tocht naar de top was best hard. De grote hoogte en de ijlere lucht maakte dat je snel in het rood ging. Voor Bram werd het met zijn lege maag en flanellen benen een ware lijdensweg. Hij hield het in onze ogen nog erg lang vol, maar toen het volledig zwart werd voor zijn ogen moest hij toch hulp zoeken en de laatste kilometer werd ter paard overbrugd. Veel respect voor zijn doorzettingsvermogen!


De zware tocht naar de top!


Wat hulp op het einde was welkom.

De “Rainbow Mountain” is een beetje een toeristenval. Je bent omringd door het soort toeristen dat je normaal nooit tegenkomt wanneer je een bergwandeling onderneemt. Een ietwat goeie conditie, een geschikte lichaamsbouw en bestand zijn tegen de hoogteziekte is een absolute noodzaak om een klim naar 5.000 meter succesvol te volbrengen. De lokale bevolking kan echter iedere cent gebruiken en schiet de vele toeristen te hulp door paarden te verhuren aan schappelijke prijzen om de zware klim te overbruggen, waardoor de berg plots voor iedereen toegankelijk wordt en de echte fun van het eenzame bergwandelen er wat af gaat.

De wandeling zelf was fenomenaal. We wandelden door woeste berglandschappen, kwamen alpaca’s en lama’s tegen en de zon was volop van de partij. Ondanks de grote hoogte was het zelfs niet eens zo koud, doch de wind stond woest te blazen, waardoor een windjack best handig werd. Na dik twee uur klimmen, bereikten we samen de top op 5.029 meter hoogte. We hadden een fenomenaal 360 graden zicht op enerzijds de vele kleuren van de “Rainbow Mountain” en anderzijds de besneeuwde bergtoppen die in grote hoeveelheden rondom de gekleurde berg gezaaid liggen.


De prachtige kleurscharkeringen van de "Rainbow Mountain"


De vele besneeuwde toppen van de rondom liggende bergen


Op de top van "Rainbow Mountain" op 5.029 meter hoogte!

Bram kroop die avond vroeg in bed, maar ook hij moest de volgende dag toegeven dat het een mooie ervaring was en daar waren wij het unaniem mee eens! Toppertje!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende