DE OUDE MAYASTAD PALENQUE IN WARE JUNGLESETTING!

08-10-2016 00:00

“Het is allemaal de schuld van het kapitalisme.”, zei Shachar. De zon was net van het voorplan verdwenen en de schemering werd ingezet. Het einde naderde van een alweer bloedhete dag. Eindelijk zakte de temperatuur naar een aangenaam niveau. Ik verwachtte een verwoede aanval van agressieve muggen, maar ze hielden zich opvallend afzijdig. Even verderop trippelde een kleine kat uit de struiken, maar ze had geen oog voor ons. “Bij ons in Israël had je gesloten gemeenschappen die voor je zorgden. Kinderen werden op jonge leeftijd uitgehuwelijkt, kregen op hun beurt kinderen en op je vijftigste werd je al grootouder. De families waren groot, er was weinig criminaliteit en iedereen was relatief gelukkig. Je wist gewoon van niet beter...” Ik nam een slok bier en luisterde aandachtig verder. “De opkomst van het kapitalisme maakt alles kapot. Iedereen loopt met smartphones rond en dankzij het internet is er overal toegang tot alle informatie vanuit de hele wereld. Vrouwen willen meer en meer gaan studeren en wachten dus langer om aan kinderen te beginnen. Je ziet hoe rijk anderen zijn en net zoals de rest word je erg competitief. Iedereen wilt steeds meer. Het is nooit genoeg. Materiële rijkdom primeert en er heerst overconsumptie. Het is een straatje zonder einde en voor mij is het een negatieve evolutie. De gemeenschappen worden minder hecht en alles brokkelt af. Net als in de Westerse wereld gaan we naar de pijnlijke vaststelling dat je je buur niet meer kent en dat iedereen vasthoudt aan valse sociale contacten met al die opdringerige sociale media…”
Iker is niet helemaal akkoord. “Ik vind dat er bij ons in het Baskenland wel nog een erg hechte sfeer heerst in de gemeenschappen. Zelfs in de grootste steden van het land zoals Madrid en Barcelona komt ’s avonds iedereen naar buiten om gezellig met elkaar een pint te gaan drinken midden op straat.”
“Dat doet me veel plezier.” antwoordde Shachar.

We zaten met vijf aan tafel buiten op het terras van de hostel en de voertaal was Engels. Naast Shachar en Iker (een jaar al fietsend onderweg!) zat nog een andere Belg. Hij woont en werkt in Brussel, maar is afkomstig van het West-Vlaamse Ieper. We waren nu toch al een heel eindje aan het keuvelen en op de duur haalden de gesprekken een hoger niveau. Ik mengde me niet echt meer in het gesprek. De tentakels van de vermoeidheid hadden me stilaan volledig in hun greep. Het voelde aan als een zwaar thema waar je nog lang kan over debatteren, zonder dat het ooit een winnaar oplevert. Interessant is het zeker wel. Socialist of liberaal, ze staan qua mening over het kapitalisme lijnrecht tegenover elkaar.

Het was inmiddels donker. Een eenzaam vuurvliegje zoemde boven ons hoofd. Ik keek naar An en zonder woorden begrepen we elkaar. Het was tijd om te gaan slapen. Na een zware dag, met veel reisuren in de bus hadden we behoefte aan ons bed. Ruim acht uur deden we over het traject van Mérida naar Palenque. Onderweg hadden we steeds hetzelfde uitzicht. Brede kaarsrechte wegen doorheen de dichte jungle. Af en toe hadden we controle van de douane. De bagage wordt dan uit de bus gehaald en we moeten doorheen de scanner. Ah, het kan ons niet veel schelen.

We namen afscheid van onze tafelgenoten. Toevallige ontmoetingen vormen stilaan de rode draad doorheen onze reis. “He!”, riep Iker ons nog toe. “Zin om morgen samen naar de ruïnes te gaan?” Prima idee! Zo hadden we ineens onze Spaanstalige tolk mee…

Het was nog steeds snikheet in de kamer. Een ventilator deed zijn uiterste best om voor ietwat verkoeling te zorgen, maar het kon de hitte nauwelijks de baas. Ik lag te woelen. In slaap geraken lukte niet, dus nam ik nog even de Lonely Planet bij de hand en las: “Janaab’ Pakal I. Zijn bewind betekende het begin van de grote doorbraak voor de stad Palenque. Hoewel de eerste activiteiten reeds in 100 v.C. plaatsvonden, begon Palenque pas echt te floreren toen Pakal I aan de macht kwam in 615 n.C. Palenque was een indrukwekkende mayastad in een onwaarschijnlijke junglesetting. Pakal’s zoon, Kan B’alam II, nam na zijn dood de macht over in 684 n.C. en bouwde de stad verder uit. Hij bleek een heel getalenteerde architect te zijn en zette pareltjes van tempels neer. Vanaf 750 n.C. kwam stilaan het verval optreden en de stad werd definitief verlaten rond 900 n.C.”

Ik geeuwde, maar ik was te diep verzonken in het verhaal om nu te stoppen, dus las ik verder: “Ruim 800 jaar kreeg de natuur vrij spel, waardoor Palenque volledig overwoekerd en van het zicht onttrokken was. Bij toeval stootten mayajagers in 1746 op de ruïnes en in de vele jaren die daarop volgden, legde men steeds meer restanten van de stad bloot. Tot op de dag van vandaag hebben archeologen hun handen vol aan het verder exploreren van de verborgen stad. De jungle blijkt een hardnekkige opponent.”

M’n oogleden werden zwaar en begonnen te prikken van vermoeidheid. Ik liet toe dat ze zich sloten. Voorzichtig zakte ik steeds dieper weg. Ik zag mezelf al lopen over de paden langs het paleis waar heerser Pakal I jarenlang de plak zwaaide. Hoe zou het er toen allemaal aan toe hebben gegaan? De slaap kwam nu snel. Het was het laatste wat ik me van die dag kon herinneren.

Gebruikmakend van de plaatselijke colectivo reden we de volgende ochtend, samen met onze Baskische vriend Iker, naar de ruïnes en waren gedurende drie uur getuige van de indrukwekkende oude stad. We beklommen de ene na de andere tempel en genoten met volle teugen van het uitzicht. Na vele dagen in de stinkende steden eindelijk frisse en gezonde lucht. De vele irritante muggen namen we er maar bij. De ruïnes van Palenque zijn voorlopig het absolute hoogtepunt van onze prille reis.


Templo de las Inscripciones


Uitkijktoren op El Palacio


Binnenplein El Palacio


El Palacio


Patio de los Cautivos met gigantische scupturen in reliëf


Binnenplein El Palacio samen met Iker, onze Baskische reisgenoot


Ingang naar El Palacio


An met op de achtergrond Templo de los Inscipciones


Templo del Sol


Binnenin Templo del Sol. Muurschildering opgedragen aan Kan B’alam II zijn geboorte in 635 n.C.


Bovenop Templo de la Cruz had je een prachtig uitzicht op El Palacio.


Bovenop Templo de la Cruz met uitzicht op Templo del Sol


De vele trappen naar Templo de la Cruz


Templo del Conde


Uitzicht bovenop Templo del Conde: eindeloze Jungle.


Prachtige ruïnes en vrij goed bewaard gebleven


Vele trappen naar beneden op weg naar el Bo de la Reina


Watervallen beneden aan de badplaats van de stad midden in de jungle


Zo zou templo XIX er ten tijde van de glorieperiode er moeten hebben uitgezien.

Vorige   Blogoverzicht   Volgende