ANIMAL AWARE, EEN 'RESCUE CENTER' DAT MET WEINIG MIDDELEN SOMS WONDEREN VERRICHT...

08-12-2016 00:00

Sumpango, Guatemala, 1998. Xenii Nielsen besluit haar leven over een andere boeg te gooien. De 47-jarige Amerikaanse woont al meer dan 20 jaar in Guatemala en is onder andere betrokken bij de begeleiding van toeristen bij hun taalcursus Spaans in een school in Antigua. Ze leert er op een dag ook haar toekomstige echtgenoot Martin kennen. Na vele avonden van overleg besluiten ze om samen een ‘rescue centre’ voor katten en honden te openen. Ze vinden na een lange zoektocht eindelijk de geschikte plaats in het dorpje Sumpango. In de middle of nowhere, tussen de bossen en maisvelden creëren ze na hard werken snel een thuis voor achtergelaten, vaak (zwaar) mishandelde honden en katten. Nu bijna 20 jaar en vele gebiedsuitbreidingen later is “Animal Aware” stilaan echt een begrip geworden in de regio. Wij konden voor twee weken van dichtbij proeven hoe een ‘animal rescue center’ in Guatemala met heel erg beperkte middelen soms wonderen verricht…

We vonden deze plaats aan de hand van de populaire website www.workaway.info waar je je kan opgeven als kandidaat voor vrijwilligerswerk. Je kiest dan zelf een interessant project in een land naar keuze en neemt contact op met de betrokken personen. Om ons twee weken lang ten volle te kunnen geven, besloten we om te blijven overnachten op het terrein zelf. ‘Animal Aware’ stelt een kleine ‘casita’ beschikbaar voor vrijwilligers omgeven door de talrijke hondenhokken. De uitdrukking ‘back to basic’ is hier echt wel van toepassing. Twee stapelbedden, een kleine keuken, badkamer met eenvoudige douche, lavabo en wc, een tafel met maar drie stoelen en een kat ‘Lisa’. Geen WiFi, geen internet, geen tv, geen radio. Ongewoon in tijden als deze. Er is gelukkig wel elektriciteit waardoor we over een koelkast en verlichting konden beschikken. Wat een luxe!


‘Animal Aware’ of voluit ‘Animal Welfare Association – Rescue & Education'


'La Casita', onze thuis voor twee weken, met vele honden als buren...


Eenvoudige inrichting in 'la casita'


Kleine keuken, maar goed genoeg voor ons.


'Onze' kat Lisa, een prachtig huisdier waar we met plezier voor zorgden!


Lisa staat in voor een muis- en ratvrije woning en deed haar job naar behoren.


Onze vele luidruchtige buren...

‘Animal Aware’ (voluit ‘Animal Welfare Association – Rescue & Education’) is een vzw met als doel binnengebrachte honden en katten op te knappen van zowel fysieke als psychologische trauma’s, de nodige vaccinaties toe te dienen, te castreren of te steriliseren, hen (opnieuw) sociaal te maken met mensen en klaar te zetten voor adoptie. ‘Aminal Aware’ werkt met een zestal vaste medewerkers die aan de hand van sponsoring worden betaald. Het rekent echter heel hard op vrijwilligers om het vele werk gedaan te krijgen. Eenmaal per maand is er een ‘neutering day’, waarbij elke dorpsbewoner voor een bescheiden bedrag hun hond of kat kan komen laten castreren of steriliseren en de nodige vaccinaties kan krijgen. Ze gaan prat op hun ‘No-Kill policy’ waardoor er op dit moment bijna 400 dieren in het ‘rescue centre’ verblijven. Ze staan enkel euthanasie toe bij ondierwaardig lijden, dus elke gezonde hond of kat die niet geadopteerd wordt, blijft aan boord en wordt deel van een (erg grote) familie…


De vrijwilligers. Van links naar rechts: An, Tracey (AUS), Peggy (CAN), Eva (FIN) en Dajo


Wachtrij voor de ingang van 'la clinica' van dorpsbewoners met hun dieren voor de 'neutering day'.


Castraties, sterilisaties en vaccinaties.


Drie chirurgen aangevuld met studenten dierengeneeskunde doen de 45 operaties...

Vrijwilligers werken vooral in ‘la clinica’ waar de kleinste puppy’s zitten. Ze wonen de eerste vier maanden van hun leven in kooien tot wanneer al hun vaccinaties volledig in orde zijn om vanaf dan in de buitenlucht te kunnen verblijven. Verder wonen er ook enkele volwassen honden, waaronder twee verlamden, een driepotige, een blinde, enkele erg bange honden, honden met slechte heupen of met een huidziekte,… Kortom puppy’s en sukkelaars. Hoewel de grote honden in ‘la clinica’ tweemaal daags worden uitgelaten voor een wandeling, vinden we soms (diarreeachtige) uitwerpselen terug in hun kooi. Ook de puppy’s laten van alles achter omdat zij niet buiten mogen worden uitgelaten. Ze krijgen echter in de kamer naast de kliniek de kans om af en toe even de poten te strekken. Vaak geen of gescheurde handschoenen, slechte hygiëne, stank, af en toe geen water, meer dan 20 blaffende honden in een kleine ruimte,… De eerste dag was vrij shockerend. “Er is geen geld”, was de vaak terugkomende verklaring. Naarmate de dagen vorderen word je gewend aan de manier van werken en krijg je telkens meer respect en waardering voor de medewerkers die de honden dag in dag uit een dierwaardig leven trachten te bezorgen.


De puppy's in hun kooien. Wachtend op de nodige vaccinaties...


De lijst met medicatie welke de dieren moeten krijgen.


Medicatie


Defecte ventilator die niet wordt vervangen wegens geen geld...


Er leven twee katten in 'la clinica' om muizen en ratten tegen te gaan.

Onze werkdagen zagen er vrijwel telkens hetzelfde uit, dus we hadden snel terug een gevoel van regelmaat. Het deed ons deugd om, na twee maanden reizen, weer even een vast stramien in ons leven te hebben. We worden wakker om 5u30 wanneer onze buren luidkeels en in groep beginnen te blaffen aangezien de eerste medewerkers dan aan hun shift beginnen. Om 6u bereikt het geblaf en gehuil een absoluut hoogtepunt, want dan wordt de felbegeerde voederbak boven gehaald. Onze natuurlijke wekkers zijn dus erg punctueel, wat maakt dat we in die twee weken nooit een alarm hebben moeten zetten. Om 7u begint onze werkdag in ‘la clinica’. Het eerste werk is met de volwassen honden gaan wandelen aangezien hun blaas op springen staat. Bij terugkomst wordt de kooi uitgekuist en ontsmet met een desinfectiemiddel. We bekleden de bodem van de kooien met krantenpapier, wat ons opkuiswerk grondig verlicht. Elke hond krijgt dan uiteraard ook voldoende water. Daarna kuisen we de kooien van de puppy’s uit en dat is een taak waar we absoluut niet naar uitkijken. De foto’s zeggen genoeg… Door de week is er een betaalde kracht aanwezig, maar in het weekend draait de hele kliniek op vrijwilligers. Het is dus werken geblazen. Rond 9u30 zijn alle kooien uitgekuist, heeft iedere hond zijn wandeling gehad en worden de eet- en drinkbakken gewassen. Vaak hangt daar ook de nodige hoeveelheid uitwerpselen aan, waardoor dit eveneens een niet te benijden taak is…


Wandelen met Djengo


Wandelen met de blinde Ingemar


Puppy's Tennys en Lara smekend om aandacht.


Verlamd, maar hopelijk toch een gelukkig en rustig leven...


Chou chou Patriota


De begraafplaats


Heerlijke bossen om in te wandelen met de honden.


De vele planten ruiken verrukkelijk...


Dit kwamen we meermaals tegen op ons pad. De paden werden echter dagelijks proper gemaakt door één van de werkmannen.


Wandelen met Ingemar langs de vele mandarijenbomen.


Hoe de kooien eruit zagen om 7u 's morgens. Gelukkig is stank niet inclusief op deze foto's...


Minder leuke kant van ons vrijwilligerswerk.


Djengo tijdens zijn wandeling.

Cariñitono op het moment dat hij binnenkwam in 'Animal Aware'. Ondertussen is hij al 15 kg aan gewicht verloren en kan hij terug wandelen (waggelen).


Driepotige Vickingo.


Nog een verlamde hond...


Suzette. Duidelijk gelukkig en erg gezond in het rescue centre.


Newton, een klein sukkeltje, maar begroette ons 's ochtends altijd als eerste.

Vanaf 10u hebben we tijd om ons op te splitsen. An blijft vaak met de andere vrijwilligers bij de puppy’s, terwijl Dajo richting het kattenhuis trekt. ‘Animal Aware’ biedt onderdak aan zo’n 60 katten die allemaal gevaccineerd, gecastreerd of gesteriliseerd zijn. Ze staan met andere woorden klaar voor adoptie. Veel van de katten hebben echter traumatische ervaringen achter de rug en dienen daarom terug gewend te raken aan de zachte, vriendelijke mensenhand. Ook hier zijn vrijwilligers broodnodig om te ‘socializen’ met de katten. Het kattenhuis bevindt zich momenteel in een vrij armoezalige toestand, maar recent werd een fundraising-campagne gehouden waar geld werd ingezameld voor de bouw van een nieuwe kattenhuis. € 3.000 was het doel, het is slechts € 1.360 geworden. Maar het is beter dan niets!


Het kattenhuis in vrij armoezalige toestand...


An samen met Sugar


Dajo en de mensenschuwe Coco. Je moet hem vastpakken bij verrassing en dan laat hij het strelen toe. Na vijf minuten ontspant hij zich zelf. Hier is duidelijk nog wat werk aan de winkel...


Patha Blanca


Moeder en dochter, wachtend op adoptie...


Claudine


Mister Lee


Coco


Skipper


Knuffelbeer Mumness, ruim twee weken op de vlucht, maar uiteindelijk toch terug gekomen...


Walworth


Ouaita, comfortabel in haar doos.

Tussen 12u en 13u is het middagpauze. De honden zitten veilig achter slot en grendel waardoor een viertal apart zittende honden worden vrijgelaten. Het zijn honden die buiten hun dichte kameraden niet overweg kunnen met andere soortgenoten. Tegen mensen zijn ze daarentegen superlief.


Abby kijkt lief in de camera, maar kan geen andere hond in zijn buurt verdragen buiten zijn drie dichte kameraden...


...hij is echter de beste vriend van de mens.

We starten terug om 13u met het opnieuw uitlaten van de volwassen honden in ‘la clinica’, het opkuisen van alle kooien en rond 14u begint dan de leukste periode van de dag. Er is tijd om puppy-training te geven aan de puppy's die ouder zijn dan 4 maanden en reeds buiten leven. De puppy’s worden commando’s aangeleerd zoals “sit”, “lay down” en “stay”. Telkens ze de commando goed uitvoeren krijgen ze als beloning snoepjes. De puppy’s en andere honden worden snel vuil door hun dagelijkse leven in de kooien waardoor een was-en kambeurt niet mag ontbreken. Verder is er nog tijd om nieuwe hondenhokken in elkaar te knutselen, de tralies van de kooien eens grondig op te kuisen, medicatie toe te dienen voor de honden die het nodig hebben, nagels van de honden en katten te knippen, ‘hondenbedjes’ van dennennaalden te maken,… Om 15u start de afronding van de dag met alle honden in de juiste kooien te steken, hen voeding en water te geven en ‘la clinica’ klaar te maken voor de nacht.


Sienna kan het commando "sit" al vrij goed uitvoeren.


Ook de volwassen honden Dionisio en Lasey kijken verlekkerd toe als de snoepjes worden boven gehaald.


Puppy Nathalie, geadopteerd door vrijwilligster Peggy en vervoegt haar binnenkort naar Canada.


Wassen van de honden samen met vrijwilligster Eva uit Finland.


Nieuwe kooien maken was duidelijk mannenwerk.


Middagwandeling van de puppy's met vrijwilligster Tracey uit Australië.


Selfietime met Zanzibar!

Om 16u zit onze werkdag er op en is er tijd voor ontspanning. Geen internet of tv, dat maakt dus dat we tijd hebben om een gezelschapsspelletje te spelen, het entertainen van de kat Lisa of simpelweg een praatje te maken met de werkmannen of met onze huisgenote en medevrijwilligster Peggy. Na het avondeten, dat we telkens zelf koken, kruipen we al rond 20u30 in bed aangezien het 100% zeker is dat onze natuurlijke wekkers ons om 5u30 weer zullen wakker blaffen…

De twee weken zijn voorbij gevlogen. Het was ongelofelijk interessant om te ervaren hoe je met weinig middelen toch een groot project succesvol kan doen slagen. We danken Xenii en Martin voor het vertrouwen en kansen dat ze ons gaven om van dichtbij dergelijke ervaring te hebben mogen meemaken. Dierenvrienden die interesse hebben kunnen hier in Guatemala écht een verschil maken. Zij die niet zover wensen te reizen kunnen altijd doneren om de honden en katten een beter leven te geven. Kijk gerust eens op hun website: www.animalaware.org en laat je hart spreken!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende