AFSCHEID NEMEN VAN MEXICO MET 'EL DIA DE MUERTOS'

06-11-2016 00:00

Als je de Mexicaanse steden Mérida en Oaxaca hebt gezien, dan valt Tapachula op zich een beetje tegen. Een ongezellige, smerige en vrij drukke stad op zo’n 20 kilometer van de grens met Guatemala. Alleen rond het Zócalo (het centrale plein) hangt een leuke, dynamische sfeer waar veel lokale bewoners graag naar toe komen en met plezier een praatje met je maken. Rond het Zócalo zijn honderden kleine straatwinkeltjes en kraampjes waar je echt álles kunt kopen. Wij kochten er alvast fruit, brood en groenten voor een prikje.


Op zich is Tapachula geen mooie stad met bijvoorbeeld veel verwaarloosde en leegstaande gebouwen.


Vanaf het einde van de 19de eeuw tot halfweg de 20ste eeuw was de trein een belangrijk vervoersmiddel in Mexico, maar ruim 50 jaar later schiet daar maar weinig van over.


Een doorsnee straat in Tapachula


Hopen dat je huis niet snel in brand vliegt!


De recente en erg moderne kerk. Jammer van dat lelijke paars-wit...


El Ayuntamiento (stadhuis)


De kathedraal


'Día de Muertos' op het Zócalo.

We besloten om enkele dagen in Tapachula te blijven om ‘Día de Muertos’ te kunnen beleven. De 'Dag van de Doden’ is voor alle Mexicanen een hele belangrijke dag. In mindere mate wordt de ‘Dag van de Doden’ ook in de rest van Latijns-Amerika gevierd. Ze valt op 1 en 2 november en dat zijn de dagen die wij kennen als Allerheiligen en Allerzielen. Men gelooft dat de zielen van kinderen op 1 november terugkeren naar de aarde, die van volwassenen op 2 november. In Tapachula viert men ‘Día de Muertos’ echter niet zo fel zoals in Oaxaca en Mexico-City het geval is. Er was één winkelstraat waar een wedstrijd werd gehouden waarbij elke deelnemer een groot wit rechthoekig bord en de grond ervoor op originele wijze moest aankleden in het thema van ‘Día de Muertos’. We moeten toegeven dat er echt pareltjes tussen zaten. Er was veel sfeer mede door enkele plaatselijke straatmuzikanten die het beste van zichzelf gaven. Helaas hebben we hier geen enkele optocht gezien.


Wierook is ook hier erg populair...

We namen ook een kijkje op de grote begraafplaats. De graven worden normaal gezien versierd. Er worden ‘ofrendas gemaakt: kleine, persoonlijke altaren met bloemen, kaarsen, voedsel, kaartjes en persoonlijke bezittingen van de overledene. Verder wordt er met confetti en met bloem (meel) gegooid. Maar dat viel hier wat tegen. Er is wel wat volk, maar veel minder dan je zou verwachten als je foto’s ziet vanuit bijvoorbeeld Oaxaca. Ook zijn er amper versierde graven te zien. Spijtig!

Maar het kan de pret niet drukken als we terugkijken op onze periode in Mexico. We hebben Mexico leren kennen als een enorm veelzijdig land, waarbij 5,5 weken onvoldoende zijn om het land écht goed te leren kennen. De mensen zijn er vrij hartelijk en altijd bereid om je te helpen. Echt binnen gedrongen in de Mexicaanse cultuur zijn we niet aangezien we telkens de voorkeur gaven aan hostels. Later op onze reis, zullen we zeker wel eens couchsurfing uitproberen. Nu hadden we er nog niet echt behoefte aan. We maken ons stilaan op voor nieuwe avonturen in een ander land: Guatemala!

Hasta luego!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende