HOE HET BEGON: VAN EEN DROOM NAAR REALITEIT!

19-03-2016 00:00


Een mens en (ontdekkings)reizen: het zit in zijn bloed. Reizen om te jagen in de oertijd, de eerste mensen die de beringstraat overstaken en voet aan de grond zetten in Amerika, de pelgrims in de Middeleeuwen, de ontdekkingsreizen, de eerste mens in de ruimte,… De mens is een nieuwsgierig beestje en wil altijd weten hoe het er op een andere plaats aan toe gaat.

Ook An en ik zijn nieuwsgierige mensen. Wij reizen graag. Lange tijd gewoon in Europa, maar in juni 2013 maakte ik (Dajo) mijn eerste echt verre avontuurlijke reis. Vier weken in Zuid-Amerika! Samen met mijn goeie collega Sander trok ik naar Perú met de rugzak en de “Trotter” dicht bij de hand. Van hostel naar hostel reizend, bezochten we alle bezienswaardigheden die ons aantrekkelijk leken.

Ik kwam uiteraard in contact met andere reizigers. Reizigers zoals ons, die 3 à 4 weken reisden, maar ook met een nieuw soort reiziger voor mij: de ‘wereldreiziger’. Geïntrigeerd luisterde ik naar hun verhalen over hoe ze hebben en houden opgaven om voor lange tijd te gaan rondreizen. Het reizen zonder verplichtingen, zonder agenda, zonder de stress en druk van onze veeleisende Westerse maatschappij. Het maakte iets in mij los. Voor de eerste keer dacht ik: “Zou dat misschien ook iets voor mij zijn?”.

De reis liep ten einde en we keerden terug naar België. De dagen, weken, maanden kwamen en gingen voorbij. Ik hield het 'wereldreizen' steeds in m’n achterhoofd en zocht sporadisch eens het net af naar interessante blogs. Begin november 2014 vertelde mijn collega Brian op het werk me dat het zijn grote droom was om ooit voor langere tijd te gaan rondreizen. Ik hoorde hem tot in de details uit en tegen het einde van de avond was het besluit genomen: Ik wil ook voor langere tijd gaan reizen.

Niet veel later deelde ik het idee op een avond met An. Voor haar was het een totaal nieuwe wereld dat openging. Als (spoed)verpleegkundige kan ze natuurlijk op veel plaatsen in de wereld terecht om vrijwilligerswerk te verrichten en dat idee sprak haar wel aan. We besloten om het wat tijd te geven. Regelmatig herinnerde ik haar aan het idee en de plannen en de goesting begonnen bij haar ook stilaan te rijpen: Waar gaan we reizen?, Waar starten we?, Hoelang gaan we reizen?, Wat gaan we doen op reis?,… Om An al eens van het Zuid-Amerikaanse continent te laten proeven reisden we eind 2015 voor 4 weken naar Argentinië waar de nadruk vooral op Patagonië lag. In december 2015 kwam dan de grote doorbraak: we besloten na een jaar van overleg om het idee in praktijk uit te voeren en diezelfde avond nog boekten we een vliegtuig naar Cancún (Mexico) dat zal vertrekken op 18 september 2016.

We gingen niet over één nacht ijs. We beseffen dat deze beslissing ons leven een totaal nieuwe wending zal geven. Regelmatig hebben we te kampen met koudwatervrees. Het onbekende, het nieuwe, de steeds terugkomende reacties van vrienden en kennissen: “Amai, ik zou dat niet durven hoor!” doet ons op sommige dagen twijfelen. Is dit wel de juiste keuze? We geven alle zekerheden op voor een grote stap in het onbekende. De tijd zal het uitwijzen. Soms moet je al eens durven springen als de kans zich voordoet, want die trein passeert misschien maar eenmaal in je leven. Spannend is het alleszins wel. Eindigen doen we met een gekende wijsheid van Neale Donald Walsch: “Life begins at the end of your comfort zone!”.


 

Vorige   Blogoverzicht   Volgende