OOK CONDORS HEBBEN EEN BIJZONDER GOED GEVOEL VOOR HUMOR!

23-07-2017 00:00

De hond begon wild te blaffen. “Droom ik dit nu?”, dacht ik bij mezelf. Half versuft opende ik één oog. Rondom mij was alles donker. Ik grabbelde naar mijn gsm en zag dat het drie uur ’s nachts was. De hond baste alsof zijn leven er van af hing. “Allé jong, meen je dat nu, godverse klotebeest!”. Het blaffen ging nog een tweetal minuten door, daarna werd het weer stil. Ik was net terug ingedommeld toen het geblaf opnieuw begon, dit keer nóg luider. “Godmiljaar, sebiet smijt ik mijn schoen!”. Plots begon de aarde te beven. Zo’n anderhalve seconde lang schudde en bewoog alles in de kamer begeleid door een zwaar gebrom. Ik trok mijn ogen fel open en was plots klaarwakker. Shit, een aardbeving! Verschrikt keek ik de cabine rond en wachtte angstig op een vervolg. Het bleef echter bij die ene keer. Enige tijd later was ik nog steeds op mijn hoede, maar uiteindelijk legde ik behoedzaam mijn hoofd terug te rusten en algauw nam de droomwereld het commando weer over. De hond heb ik de rest van nacht niet meer gehoord.

De Colca Cañon is werkelijk iets fenomenaal. Als je ooit naar Peru gaat, moet deze bestemming gewoon op je lijstje staan! De canyon is met zijn diepte van ruim 1.200 meter één van de diepste ter wereld. De Colca-vallei is een kleurrijke Andes-vallei met pre-Inca invloeden. De dorpjes langs de vallei hebben nog steeds het uitzicht ten tijde van de Spaanse kolonisatie. De lokale bevolking tracht hun tradities zoveel mogelijk in ere te houden en cultiveren bijvoorbeeld nog steeds op de typische pre-Inca getrapte terrassen.


Indrukwekkende zichten op de Colca Cañon met hun typisch pre-Inca terrassen.


De Colca Cañon

We kozen Cabanaconde als uitgangspunt in onze ontdekkingstocht doorheen de Colca Cañon. Cabanaconde is het laatste dorp op de Colca Cañon Trail vanuit Arequipa. Het ligt op een hoogte van 3.300 meter, dus vanaf de zon onderging werd het bitterkoud. Maar overdag is het bakken en braden en om die reden vertrokken we al vroeg in de ochtend de canyon in. We daalden ruim 1.200 meter tot we in het dal aan de “Rio Colca” aankwamen en keken onze ogen uit. Het was werkelijk een paradijs! We hadden het zwembad haast voor ons alleen, genoten van de rust in een lekker warm zonnetje en trokken ons ’s avonds terug in onze gezellige privé-cabine waar we vroeg onder de lakens kropen. Ook An was zich bewust geweest van de kleine aardbeving. Er was gelukkig geen schade, maar het was zeker gesprekstof voor de volgende ochtend. De klim terug naar Cabanaconde duurde bijna drie uur en was onophoudelijk bergop. We vertrokken alweer vroeg in de ochtend om de hitte voor te zijn. Het was lastig, maar de uitzichten waren werkelijk formidabel. Alweer een hoogtepunt bij op de reis!


Cabanaconde gezien vanop een heuvel


De oogst werd binnen gehaald.


Zicht op het 1.200 meter dieper gelegen dal. Ook Oehoe was ferm onder de indruk!


Vol goeie moed voor de lange afdaling


Oeps, een brandje! Eerst dachten we aan een onvoorzichtige toerist, maar het was de lokale bevolking die wat afval te veel had...


In het dal was het een paradijs!


Zeer vroeg in de ochtend trokken we onze wandelschoenen alweer aan in een lastige tocht terug bergop.


Blij terug boven te staan, euh zitten!

Zoek op bovenstaande foto’s niet meer naar Griet en Geert. Na iets meer dan een week samen reizen, was het tijd om afscheid van hen te nemen. Een avondje in Coporaque werd ons laatste gezamenlijke wapenfeit. Coporaque is een piepklein gehuchtje vlak bij Chivay, de grootste stad van de Colca Cañon. We ontspanden ons in de warmwaterbronnen en genoten van een fabuleus buffetmenu, met onder andere lekker alpaca-vlees, dat Griet en Geert ons trakteerden. Heel erg bedankt G&G! Zij reizen nu nog een tweetal weken alleen verder door Peru, terwijl wij na ons bezoek aan de Colca Cañon onze trip zullen vervolgen richting Bolivia.


Coporaque met uiterst links Cabanaconde en uiterst rechts Chivay


Het gezellige centraal plein van Chivay


Het, naar onze normen, luxueuze hotel in Coporaque, dank u voor deze traktatie, Griet en Geert!


De warmwaterbronnen van Chivay zijn een absolute aanrader!




De kerk in Coporaque dient serieus ondersteund te worden na een aardbeving.

Nog even deze leuke anekdote vooraleer ik het alweer lijvig geworden blogbericht afsluit. Een lang-op-reis-rugzakreiziger probeert zich te allen tijde te distantiëren van de typische toerist die slaafs, als een kudde koeien, een volledig voorgekauwd reisprogramma volgt waarbij geen ruimte is voor toeval en improvisatie. Toch zijn er momenten waarbij deze twee soorten reizigers elkaars pad kruisen. Als de lang-op-reis-rugzakreiziger dan in de mogelijkheid komt om die typische toerist vierkant uit te lachen, zal hij dit zeker niet laten liggen. Om 7u30 komen we vanuit Cabanaconde met de lokale bus aan op “Cruz del Condor”, dé ideale plaats om de vele indrukwekkend grote condors van dichtbij te spotten. “Cruz del Condor" ligt op onze terugweg richting Chivay en Arequipa. De condors komen zich gewillig presenteren en glijden sierlijk door de lucht. We kijken bewonderend rond ons heen en maken leuke foto’s. “Wat is dit leuk!” , zei ik opgewekt tegen An. 

Rond 8u komen dan de eerste toeristenbusjes toe en algauw wordt het uitkijkpunt overspoeld met toeristen van alle maten en gewichten, steevast dure reflexcamera’s rond hun nek hangende en luidruchtig Amerikaans Engels, Duits of Frans uitbrakend. Eén ding hebben ze echter allen met elkaar gemeen en dat is dat ze op een bijzonder strak tijdsschema zitten. De condors blijken onze bondgenoten te zijn en hebben duidelijk ook nog eens een goed gevoel voor humor. Net rond het uur van aankomst van de horde toeristen, besluiten ze om zich voor lange tijd te verstoppen. Ruim drie kwartier hebben we geen enkele condor meer gezien. An en ik zien met de minuut meer gefrustreerde gezichten rondom ons en we gniffelen wanneer een dikke Amerikaanse uitgebreid tegen haar man begint te zagen. Maar het leukste moment moet dan nog komen. We proesten het werkelijk uit wanneer we het eerste busje alweer zien vertrekken waarbij de sip kijkende inzittenden werkelijk geen enkele condor hebben kunnen aanschouwen.

Maar geen nood, de condors kwamen evenwel terug en we kregen nog een uitgebreid tweede deel voorgeschoteld. Ruim drie uur nadat de lokale bus ons afzette, reizen we gewoon terug verder met de volgende. Wat is deze manier van reizen toch zalig en goedkoop! Enfin, elk zijn goesting… Tot in Bolivia, amigos!


Wie er vroeg bij was, kreeg al een glimp te zien van deze prachtige beesten!


Sommige condors meten van vleugeltip tot vleugeltip maar liefst 3,3 meter!


De horde toeristen proper afgezet door hun touringbusje...


...en daar probeert uiteraard ook de lokale bevolking een graantje van mee te pikken.


Hihi, al ruim 45 minuten geen condor meer gezien... :-)


Uiteindelijk daagden ze terug op en kregen we nog een prachtig schouwspel.


De Colca Cañon: absoluut de moeite, mensen!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende