OH NACIONAL, NACIONAL, VAMOS NACIONAL!

29-04-2017 00:00

Stijn slaagde er in om goedkope voetbaltickets te scoren voor de Copa Libertadores (de Zuid-Amerikaanse Champions League) tussen de Medellínse trots Atlético Nacional en het Braziliaanse Botafogo. Het was een indrukwekkend schouwspel. Net als de 50.000 uitzinnige fans in groen en wit, zongen we hun ploeg vanaf minuut 1 tot na affluiten toe, maar het mocht niet baten. De eindstand was 0-2. We zaten vlak naast de fanatieke harde kern. We leerden ter plaatste enkele ‘Atlético Nacional’ voetballiedjes en dat konden die mannen wel appreciëren. Kunnen fluiten op je vingers is absoluut een must. De sfeer is véél intenser dan bijvoorbeeld bij een match van Club Brugge. Daar kunnen ze bij ons nog iets van leren. Ah, we komen op achterstand? Geen nood, we zingen gewoon nog iets harder… Een unieke ervaring was het! De avond liep echter bijna nog fataal af na een zelfmoordrit in de taxi die ons terug zou brengen naar het centrum. We zijn er nog altijd niet uit wat de chauffeur precies genomen had van verdovende middelen, maar aan 110 km/h door het centrum scheuren lijkt me niet echt de aangewezen manier om op een comfortabele manier klanten te vervoeren. We waren blij dat we levend aankwamen. We stonden een kwartier later nóg te trillen op onze benen. Nooit meer…


Klaar voor de match, op weg met de metro richting het stadion.


Hoekschop voor Atlético Nacional.


Dikke pret met 50.000 uitzinnige fans rondom ons...

We brachten een bezoek aan Santa Fé de Antioquia, een slapend koloniaal dorp in één van de oudste regio’s rond Medellín. Sinds de 19de eeuw is er niet zoveel meer veranderd, waardoor het dorp een prachtige ouderwetse aanblik heeft. We bezochten er “El Puente de Occidente”, een 291 meter lange brug over “El Río Cauca”. De brug werd in 1895 voltooid en is van de hand van dezelfde ontwerper die The Brooklyn Bridge in New York mede ontwierp. Via een tuktuk reden we naar en over de indrukwekkende brug. Knap staaltje technologie voor die tijd!


Santa Fé de Antioquia


Historisch centrum van Sante Fé de Antioquia.


Ik word weer uitgelachen door drie vrouwen...


De brug over el río Cauca.


Selfietime!


Afscheid van Stijn en gezin. Zalige twee weken gehad!

Santa Fé was direct ook ons laatste gezamenlijke wapenfeit, want we moeten afscheid nemen van Stijn, Diana en de kinderen. Zij vliegen terug naar België, terwijl ons avontuur hier nog even verder gaat. Hoewel ik Stijn nu al enige jaren ken, heb ik het gevoel dat onze vriendschapsband dankzij deze gezamenlijke reis nog versterkt is. Ik wil hen graag bedanken dat we twee weken met hen mochten meereizen en dat we hartelijk welkom waren in hun mooie finca in Guarne. We zien elkaar in 2018 zeker terug in Torhout!

We plannen nu nog een tweetal weken in Colombia te blijven. Het is een leuk land en we hebben geen haast. Vooraleer we verder in zuidelijke richting reizen, brachten we nog vlug een bezoek aan de botanische tuin in Medellín. We rieken alle twee wel eens graag aan een bloem en werden niet teleurgesteld. Rhododendrons, orchideeën, bamboe en tal van typisch Zuid-Amerikaanse planten en bomen stonden op ons te wachten. Leuk, zo’n stukje natuur in het met smogvervuilde Medellín…


An snuffelend aan de azalea's.



Wat een kastaar! Wel zo log als een schildpad...


Cactussen in overvloed.


El mariposario (de vlindertuin).

Vorige   Blogoverzicht   Volgende