OF HOE JE MET EEN WAAR FEESTMAAL JE REIS IN STIJL KAN AFSLUITEN

30-06-2017 00:00

Na onze avonturen in Machu Picchu belandden we terug in Cuzco. Bram wilde Peru niet verlaten vooraleer hij een bezoek had gebracht aan een ‘craft beer’ café. We strandden uiteindelijk in “Cholos Craft Beers” in hartje Cuzco. Ze brouwen er ongeveer een twintigtal bieren die ze allemaal uit de tap serveren. Belgen en bier het blijft iets speciaal. De combinatie van een goeie pint en een gezelschapsspel bezorgde ons alvast een heel gezellige avond.


Cuzco


Leuke avond in "Cholos Craft Beers"

Als je met twee mannen op pad bent, komt het onderwerp ‘voetbal’ regelmatig aan bod en daarom zochten we op of er toevallig een match was. We hadden geluk! Op zondagnamiddag was er een belangrijk duel voor “Cienciano”, de ploeg van Cusco. Bij winst werden ze immers kampioen in de tweede klasse en promoveerden ze opnieuw naar de “Peruvian Primera División”. Bram ging in de voormiddag tickets kopen, al bleek dat een hele onderneming. Na een volledige toer rondom het stadion te hebben gelopen en nergens een ticketverkoop te bespeuren, sprak hij op goed geluk een Peruaan aan. Die toonde Bram een klein gaatje in de muur, juist gepast om een hand door te steken, waar je tickets kon kopen. Redelijk bizar allemaal. Het “Estadio Inca Garcilaso de la Vega” biedt na recente verbouwingen plaats aan maar liefst 42.000 toeschouwers. Van buitenaf is het een kil en lelijk gebouw, maar binnenin hebben ze gelukkig wat kleur aangebracht. In tegenstelling tot de hoog opgelegde regels in Europa, zijn de zitplaatsen hier gewoon van beton en iedereen kiest zijn eigen plekje. Er is toch plaats genoeg…


Nog veel lege plaatsen in het stadion van Cuzco...


...nochtans dé titelmatch voor promotie naar de Peruaanse eerste klasse!

De match op zich was niet echt van een hoogstaand niveau. “Cienciano” had de bovenhand tegen “Áncash”, de ploeg uit Huaraz, en dat resulteerde in enkele goals voor de thuisploeg, tot groot jolijt van de supporters die met confetti en wc-papier smeten om de doelpunten te vieren. De match eindigde uiteindelijk op een dik verdiende 4-0 overwinning voor “Cienciano”. Na het behalen van de titel verwacht je een ware vreugde explosie, maar niet zo hier. Vijf minuten na affluiten werd iedereen vriendelijk, doch met lichte aandrang, gevraagd om het stadion te verlaten. De meeste supporters gingen dan maar gewoon naar huis. Redelijk bizar allemaal... Voor ons en vooral voor Bram en Dajo was het toch een meer dan leuke afsluiter van Cuzco.

 
Bram had nog een kleine verrassing voor ons in petto: twee lekkere streekbiertjes uit Noord-Frankrijk! Slurp!

Brams laatste wapenfeit lag echter in Lima. We kozen voor een korte vlucht en na een dik uur vliegen landden we in de hoofdstad van Peru. Lima is met meer dan zeven miljoen inwoners de grootste stad van het land. De relatieve luchtvochtigheid is er zeer hoog, wat leidt tot aanhoudende mist in juni en in de zomer. De regenval is dan weer nihil. Qua bezienswaardigheden valt Lima echter flink tegen. Buiten het oude centrum is hier niet veel te beleven. Het constant toeteren van de vele taxi’s, gecombineerd met de grote drukte (Peruanen hebben blijkbaar een grote angst van stiltes…) maakt dat je hoorndol wordt. We bleven er dan ook niet langer dan nodig.


Welkom in het kattenpark van Lima! Hier wonen naar eigen telling ruim 60 katten...


Prachtig, toch?


"Palacio de Gobierno del Perú" op "Plaza Mayor" in het oude centrum van Lima


Nog op "Plaza Mayor: La Catedral de Lima


Typerend voor Lima: lange files, smog en mist...

Na het bezoek aan het oude centrum, zakten we ook nog af naar de meer toeristische wijk “Miraflores”. Bram besloot zijn laatste dag Peru in stijl af te sluiten en haalde prompt zijn portefeuille tevoorschijn. We werden getrakteerd op enkele pisco sours en gingen dineren in één van Lima’s, naar onze normen, betere restaurants. Na negen maanden sober reizen, kwam er plots een feestmaal op ons af en we ervaarden een ware explosie van smaken zoals we er reeds lange tijd geen meer meemaakten. Wat een heerlijke avond was dat zeg! Nogmaals onze grote dank, gulle Bram!


Een prachtige gezamelijke reisperiode op grootse wijze afsluiten!

We nemen afscheid van mijn broer, hij reist terug naar België en wij zetten onze Zuid-Amerikaanse veroveringstocht nog even verder. We spenderen nu eerst een week in de bergen van Huaraz vooraleer we terugkeren naar Lima waar mijn ouders (Griet en Geert) ons zullen komen vervoegen. Wat zijn het drukke tijden, zeg!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende