NU KOMT DE AAP UIT DE MOUW

02-10-2017 00:00

Phuket, 26 december 2004, 7u58 l.t.

Terwijl wij in België kampen met een halve indigestie van het overvloedige kerstmaal voltrekt zich aan de andere kant van de wereld een waar drama. De natuur laat er zich van haar wreedste kant zien nadat een zeebeving met een kracht van maar liefst 9,3 op de schaal van Richter het leven van miljoenen mensen eensklaps verandert. De vloedgolf die met de zeebeving gepaard gaat, bereikt enige tijd later de kusten van verschillende Aziatische, maar ook Afrikaanse landen. Op sommige plaatsen is de vloedgolf meer dan tien meter hoog waardoor verschillende kusten volledig verwoest worden. Auto’s, boten, huizen,… werkelijk alles wordt tot diep in het binnenland meegesleurd. Vele honderdduizenden mensen komen om en tot op vandaag zijn er vele inwoners als vermist opgegeven. Tien Belgen laten er het leven bij en er zijn nog steeds vier vermisten niet terug gevonden. De catastrofe wordt gezien als één van de ergste natuurrampen in de recente geschiedenis.


Phuket

We komen na een lange boot- en busrit aan in Phuket. De stad ligt op het gelijknamige eiland Phuket in het zuidwestelijke deel van Thailand en is een populaire vakantiebestemming voor vele westerlingen. Ook hier is het nog steeds moesson of regenseizoen, dus mooie opklaringen worden steevast afgewisseld met stevige regen- en onweersbuien. Phuket is een erg propere, attractieve stad met enkele leuke bezienswaardigheden. In ons favoriet restaurantje vlak naast de hostel eten we de lekkerste Thaise gerechten en we toosten met een Chang-biertje op onze geslaagde reis tot nu toe. De postkaartjes worden van postzegels voorzien en daarna afgegeven in het postkantoor. Het gezicht van de Thaise dame aan het loket was goddelijk toen ze opeens 64 postkaartjes in haar handen had.


Ook in Phuket zijn vele tempels te bewonderen.


De ene tempel al wat kitscherig dan de andere...


Iemand een idee?


De postkaartjes zijn op weg naar onze vele postmakkers!


De lieve kat van de hostel


Koning Rama IX Chaoyuhua Bhumibol Adelyadej is ook na zijn overlijden nog steeds erg populair.

We maken een leuke wandeling naar Monkey Hill. We slalommen ons een weg langs tientallen straathonden tot op het punt dat we de eerste aapjes zien zitten. Gewend van vele mensen rond zich heen te hebben, komen de aapjes soms (op vriendschappelijke manier) neus aan neus met je staan. Ze kijken je onderzoekend aan om te zien als er iets te verdienen valt. Vele mensen brengen wat voedsel in de vorm van bananen of koekjes mee dat de aapjes dan met plezier aannemen. Soms letterlijk! Een aapje springt op een toerist zijn rug en ook mijn paraplu blijkt een aanlokkelijk hebbedingetje te zijn. Al een geluk dat ik hem goed vast heb.


Er wordt aangeraden om de aapjes niet te voederen, maar iedereen doet het toch. Dat levert soms hilarische beelden op.




Een hele straat vol aapjes!


Mooi overzicht over Phuket Town op de top van Monkey Hill.

Eenmaal op de top hebben we een mooi uitzicht over Phuket. De wandeling heeft een klein hongergevoel bij ons opgewekt en halen niets vermoedend onze bananen uit. We hadden beter moeten weten. We hebben de bananenzak nog maar open gedaan of de eerste aap stormt al op ons af. Oeps, even vergeten dat we hier niet alleen zijn! Snel alles terug in de zak en hopen dat de rugzak geen geuren doorlaat. Voorzichtig banen we ons terug een weg naar beneden in de hoop dat er geen aapjes op onze rug zouden springen.

Heb je in Rio de Janeiro de Cristo Redentor als groots monument, dan kan Phuket pronken met een reusachtig Boeddhabeeld. De “Big Buddha”, zoals het beeld hier genoemd wordt, is net als zijn concurrent in Rio een heuse toeristentrekpleister, ware het niet dat je hier zoveel meer ruimte om je heen hebt dat iedereen zich mooi kan verspreiden en het daardoor toch een leuke ervaring wordt. We rijden mee met de lokale bus en wandelen het laatste stuk. Na een bloedhete beklimming van zes kilometer, bereiken we de top van de berg waar het grote Boeddhabeeld fier over de horizon uitkijkt. Een tropische stortbui verrast ons en we schuilen binnen in het beeld. Een authentieke monnik zegent ondertussen op traditionele manier de mensen die dit willen. We kijken er op een afstand geamuseerd naartoe.


De lokale bussen


Een busritje is hier spotgoedkoop.


Zie daar, ons einddoel: The Big Buddha!


Helaas wordt er hier nog steeds op olifanten gereden...


Je kan niet missen!



Ik vermoed: Welkom bij de grote boeddha of zoiets. Van dat Thais kan je nu eens werkelijk niets maken.


Als Cristo Redentor een groepsfoto krijgt, dan de Boeddha ook. Voila! An de schouders mooi bedekt met haar ter plaatse aangereikte doekje, ahum...


Ook van hieruit een mooi zicht op Phuket en omstreken.



De grote Boeddha zijn kleine broer staat in de steigers.


De monnik (rechtsonder) volop bezig aan zijn dagtaak.

Phuket werd onze laatste bestemming van Thailand. We vliegen door naar Kuala Lumpur, de hoofdstad van het buurland Maleisië. In het weekend van 30 september en 1 oktober vindt er namelijk de Grote Prijs van Maleisië Formule 1 plaats op het prachtige Sepang Race Circuit. We hebben de tickets al een eindje op zak en kijken er met veel goesting naar uit!


Cheers!

Vorige    Blogoverzicht    Volgende