MONOPOLY IN HET SPAANS

27-02-2017 00:00

We plannen niet graag vooruit, maar soms kan je niet anders. Zo worden we geconfronteerd met het probleem hoe we de grens tussen Panama en Colombia zullen overschrijden. Beide landen worden door de Darienjungle van elkaar gescheiden. Het is een onherbergzaam, vaak moerasachtig gebied en er zijn amper wegen. Het gebied werd bovendien lange tijd beheerst door guerrilla’s en drugslords. De optie ‘nachtbus’ mag je dus schappen. De enige twee verantwoorde manieren zijn ofwel een tweedaagse (dure) boottocht naar Cartagena ofwel anderhalf uur vliegen naar Bogotá, de hoofdstad van Colombia. Wij kozen reeds lange tijd geleden voor de tweede optie en hadden goedkope vliegtuigtickets op de kop weten te tikken. De vlucht zal vertrekken op 13 maart vanuit Panama City.

Daar we veel vlugger dan verwacht Costa Rica achter ons lieten, moeten we plots veel meer tijd zien te spenderen in Panama. Heel veel interessante opties zijn er niet en met onze rode cijfers in gedachten besloten we de koe bij de horens te vatten en begonnen we de zoektocht naar vrijwilligerswerk. We schreven enkele hostels aan met de vraag of ze twee krachten konden gebruiken in ruil voor een gratis bed. Als het lukt, kunnen we met het uitgespaarde geld niet alleen terug positief staan, maar ook al heel wat sparen voor ons volgende vliegtuigticket dat ons eind augustus naar Azië zal brengen. Ja, je hoort het goed, het wordt Azië! Australië en Nieuw Zeeland worden geschrapt wegens te duur en we hebben gewoon geen zin om daar drie maanden te werken om enkel en alleen onze kosten ter plaatste te kunnen betalen. Azië is daarentegen voor ons beiden onbekend terrein, dus zijn we benieuwd wat dat continent voor ons in petto heeft!

Vanuit Bocas del Toro zetten we stilaan koers richting Panama City en houden halt in Boquete. “Boquete is één van Panama’s topbestemmingen als je houdt van natuur en bergwandelen”, dixit de Lonely Planet. Klinkt leuk! We verbleven in een kleine hostel en hadden er inderdaad een mooie tijd. We verkenden het Nationaal park "Volcán Barú", maar we lieten de hoogste vulkaan van Panama links liggen. We kozen voor ‘El Sendero los Quetzales’, een 14 kilometer lange bergwandeling doorheen de prachtige flora van het Nationaal park. We zagen enkele leuke vogels en hoorden de brulapen ontwaken. We vertrokken nog voor zonsopgang richting de start en samen met onze Franse wandelgenote was het genieten van de zuivere berglucht en de opkomende zon in de nevelwouden. We werden getrakteerd op enkele mooie vergezichten en een heuse canopybrug en dat alles voor slechts 5 dollar per persoon. Dus, f*ck you Costa Rica, het kan duidelijk ook anders!


De nevenwouden komen vooral in de vroege ochtend goed tot hun recht. Magische omgeving!


Vijf weken lang was An telkens de vrouw tussen twee mannen, deze keer is het andersom. Dajo vindt dit leuk!

Verder vulden we onze tijd met luieren in de hangmat, een serie bekijken en enkele gezelschapsspelletjes. We bezochten ook nog een lokale tuin, maar dat was niet zo spectaculair. Misschien liggen onze verwachtingen gewoon te hoog?


We bezochten een grote tuin. Niet zo spectaculair op zich, maar het was er wel aangenaam rondkuieren met een mooi uitzicht op de bergen.


Omdat een kind altijd een kind zal blijven...


Bij toeval waren we op een avond plots getuige van een grote rondrit van enkele olttimers waaronder vw kevers en een busje!


We speelden de Panamese versie van Monopoly. Het was alvast een goeie oefening voor ons Spaans!

We hebben reeds vijf postmakkers, waarvoor dank!! Hopelijk komen er nog velen bij. Leuk voor ons, maar ook voor jullie!

Word postmakker en steun ons in onze plannen om vrijwilligerswerk in Afrika te verrichten! Klik hier!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende