MOET ER NOG AGUARDIENTE ZIJN?

23-04-2017 00:00

Hoewel Medellín een bruisende stad is, valt er ook wel wat te beleven in de dorpen en gemeentes eromheen. Zo ligt bijvoorbeeld op een drietal uur rijden het nogal onbekende Jardín.

Jardín is werkelijk een pareltje om te ontdekken. Ze hebben zichzelf uitgeroepen tot mooiste gemeente van de streek en eigenlijk hebben ze niet gelogen. De huizen zijn erg kleurrijk en ook op het centrale plein is het één en al kleurrijk spektakel. De vele Colombianen, mét traditionele hoed, zitten met z’n allen gezellig te keuvelen op stoelen voor de vele bars en cafeetjes. De sfeer zit goed. Er wordt gelachen, plezier gemaakt, ze amuseren zich. Alle dagen feest! De aquardiente (typische Colombiaanse sterke drank met anijssmaak) vloeit rijkelijk en we genieten samen met hen van de zonsondergang op het terrasje van één van de bars op het centrale plein. Dit is het échte Colombia. Jardín, een plaats dat door de jaren heen waarschijnlijk maar weinig veranderd is.


De kerk steekt een beetje af tegen de kleurrijke huizen.


Jardín in de ochtend. Nog weinig volk op de been.



Aguardiente: dé sterke drank bij uitstek hier in de streek.


Aperitieven op het terrasje van een bar op het centrale plein.


Alle dagen een processiestoet ter gelegenheid van de goede week. Ze zijn in Colombia wel héél erg (goed)gelovig...


Het centrale plein. Net als in Guarne heel sfeervol. Nos gusta mucho!

Diana slaagde er die avond nog in een goedkope gids te strikken. Handig toch, enkele personen in de groep te hebben die vloeiend Spaans spreken. Er gaan deuren open die anders gesloten blijven. We trokken de volgende dag met de gids de natuur in. Ik ben nogal sceptisch wat betreft gidsen, omdat je de meeste activiteiten met gids eigenlijk best op je eentje kunt doen. Nu had ik echter geen verhaal. We bezochten enkele adembenemende watervallen die wel erg goed verscholen lagen in de dichte natuur. Hoewel ik nu toch al wat ervaring heb met bergwandelen, moet ik toegeven dat dit toch één van de zwaardere opdrachten was dat ik ooit deed. Niet zozeer op conditioneel vlak, wel op technisch vlak. Veel klauteren, springen, slingeren, moddergevechten, natten voeten bij het doorwaden van de vele waterstromen. Jup, ’t was absoluut de moeite!


Klaar voor het betere klim- en klauterwerk! Hond Lupe vergezelt ons. Geen flauw idee waar hij plots vandaan kwam, maar hier blijkt dat normaal te zijn.


De koeien bekeken ons met de typisch 'Steven Defour-blik'. Dom en niets zeggend dus...


Eerste waterval van de reeks. Fraai, niet?


Klauteren over stenen deel 1.


Geen flauw idee hoe dit schepsel heet. Fascinerend is het wel!


Klauteren deel 2


Nog een indrukwekkende waterval op onze weg.


Klauteren deel 3


Lunchpauze!


Rijst, kip of vis, gebakken banaan en aardappel. Dit alles in een bananenblad bijeen gehouden. Lekker!


Als laatste: Vanuit het dorp vertrekt het kabelbaantje “Garrucha” en het brengt je op een ouderwetse manier naar hoger gelegen gebied waar je een subliem zicht hebt op Jardín en de omliggende bergen. Leuke uitstap om eens met de kinderen te doen. Jardín wordt meestal overgeslagen door de toeristen. Dit is geheel onterecht! Als je ooit op reis gaat naar Colombia, vergeet dan alstublieft Jardín niet! Doen, mensen, doen!


De Garrucha


Leuke uitstap met de kinderen van Stijn en Diana.


Jardin vanuit de hoogte met zicht op de rondliggende bergen.

Nog een bericht aan onze postmakkers: we zijn nu al weken aan het zoeken, maar in héél Colombia is geen enkel postkaartje te vinden! We zoeken dus naarstig verder, maar verwacht voor juni geen post meer van ons. Hopelijk kunnen we in mei in Equador terug aan het schrijven gaan en anders wordt het Perú in juni en juli.

Word postmakker en steun ons in onze plannen om vrijwilligerswerk in Afrika te verrichten! Klik hier!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende