MEXICO CITY HEEFT VOOR ELK WAT WILS

18-10-2016 00:00

Gepakt en gezakt aankomen in een onbekende grootstad is altijd wat onwennig. Je kent je weg niet, je moet zoeken naar de juiste bushalte, naar je verblijfplaats, naar winkels,… De mensen zijn er gestresst en gehaast. De hoofdstad van Mexico is waarlijk de grootste stad die we ooit hebben gezien. We worden al snel ontmoedigd met de gedachte hoe we deze mastodont ooit zouden moeten temmen. Hoe begin je aan zoiets? Algauw hervinden we onze moed en gelukkig was er nog de metro, een klein aanknopingspunt in een stad die nooit slaapt.


Een rustige metrorit. Meestal staan we als sardientjes samengeperst.

Even zag het er naar uit dat we Mexico City zouden overslaan. De vele uren dat we moesten spenderen in de bus leken ons wat nutteloos, terwijl er in het oosten van Mexico nog zoveel te zien was. Na wat opzoekingswerk op internet, kwamen we eigenlijk vrij snel tot de conclusie dat een bezoek aan de hoofdstad veel meer te bieden heeft dan je op het eerste zicht zou denken.

Het traditionele kathedraalbezoek gevolgd door lekker flaneren door de stad stond als eerste gepland. Toch telkens een spannend gebeuren, zo’n stadbezoek, want onverwachte situaties en opportuniteiten kruisen gegarandeerd je pad.


De kathedraal op het Zócalo (Plaza de Constitución)


Het grote orgel binnenin de kathedraal


Slenteren door de straatjes van de hoofdstad


An voor het gerestaureerde "Museo del Palacio de Bellas Artes"


We zagen een spirituele groep een bizarre regendans? uitvoeren.


We zagen alweer vw-busjes…


…en vw-kevers voorbij snorren.


We dronken echte Mexicaanse tequila.


An kon de tamme eekhoorns in het park voederen.


De vele kleine winkeltjes zoals dit ouderwets boekenwinkeltje met antieke geelgekleurde romans en andere kleine literaire wonderen.


We maakten deel uit van een protestmars voor het opwaarderen van het beroep van leerkracht.


We aanschouwden een grote Mexicaanse vlag op het Zócalo met op de achtergrond de gebouwen die gebruikt werden in de openingsscenes van de Bondfilm “Spectre”.


We aten tostados, een lokale delicatesse. Wij vonden er niet zoveel aan. Gefrituurde tortillavellen, veel sauzen, erg ongezond en weinig groenten. Het was wel supergoedkoop…


We zagen decadente toeristenbootjes varen op het kanalennetwerk.

Het hoogtepunt van Mexico City was zonder twijfel het bezoek aan ‘De piramides van Teotihuacán’. Dit piramidecomplex was ooit Mesoamerika’s grootste stad. Het complex ligt op een 50-tal kilometer ten noorden van Mexico City en is vooral gekend voor zijn twee massieve piramiden ‘Pyrámide del Sol’ en ‘Pyrámide de la Luna’ die ver boven de overige ruïnes uitsteken en bijgevolg het hele complex overheersen. De stad had in zijn glorietijd (1ste eeuw n.C. tot ca. 8ste eeuw n.C.) een omvang van 20 vierkante kilometer.


Overzicht over de stad vanop de 'Pirámide de la Luna'

Links op de foto zie je de ‘Pyrámide del Sol’. Het is tot op vandaag ’s werelds derde hoogste piramide ter wereld na die van Cheops en Cholula. Met zijn basis van 222 meter per zijde en een hoogte van ca. 70 meter is deze piramide een impressionant staaltje van bouwkunde wetende dat deze piramide al voltooid werd in 150 n.C. zonder gebruik te maken van werkinstrumenten, lastdieren of het wiel. De piramide telt 248 treden en deze hebben we allemaal beklommen om boven op de top een mooi overzicht te hebben over de stad. Vertellen dat deze piramide oorspronkelijk werd gebouwd om de zonnegod te vereren, is een open deur intrappen…


De 'Pirámide del Sol'


Overzicht vanop 'Pirámide del Sol'


Beiden gesponsord door het merk 'Mont Blanc' ;-)


248 (soms) steile trappen


'Pirámide del Sol' met de vele toeristenkraampjes

Even verderop staat de ‘Pyrámide de la Luna’. Deze piramide is kleiner geproportioneerd dan de ‘Pyrámide del Sol’ en werd ook later afgewerkt (ca. 300 n.C.). Ze had net als haar grote broer een religieuze functie. Verder zijn er nog tal van kleinere bouwwerken met indrukwekkend goed bewaarde fresco’s terug te vinden. We hebben hier ruim vijf uur rond gelopen en werkelijk onze ogen uitgekeken. Wat een knappe mensen leefden er toen!


'Pirámide de la Luna'


De Puma


Enkele gerestaureerde fresco's

Drie en een halve week dag in dag uit op mekaars lip zitten, brengt onvermijdbaar kleine spanningen met zich mee. Daarom besloten we op de laatste dag in de hoofdstad om voor een middag elk onze eigen weg te gaan. Mexico City wedijvert al jaren met Londen voor het meeste aantal museums in een stad, dus heb je wellicht maanden nodig om alles te zien. Dat stelde ons qua keuzestress best op ons gemak en we besloten in onze individuele namiddag om elk één museum te bezoeken. Dajo ging naar “El Museo del Automóvil”. Het museum telde ruim 120 restaureerde pareltjes van zowel Europese als Amerikaanse fabrikanten. De auto’s werden gebouwd tussen 1904 en 1970. Er zitten ook enkele unieke wagens tussen zoals bijvoorbeeld de ‘Stanley Steam 1920’, een auto rijdende op stoom.


Chrysler uit 1947


Links een Fort uit 1932, rechts zijn jongere broer uit 1935


De unieke 'Stanley Steam' uit 1920


Een heerlijke Fort Mustang uit 1966


De Citroën DS met 3de neus uit 1964

An ging naar “El museo del medicin”. Het gratis museum was een miniversie van ‘Körperwelten’ met  verschillende zalen gecombineerd, elk met een eigen onderwerp. Zo had je onder andere de oftalmologische (i.v.m.  de ogen), de radiologische (o.m. röntgenfoto’s) en de dermatologische zaal (i.v.m. de huid). Het museum was volledig in het Spaans, maar gelukkig zijn medische termen over het algemeen taaloverschrijdend. Zo is bijvoorbeeld ‘humerus’ (opperarmbeen) in het Spaans ‘el húmero’.


Museo del medicín


Geneeskundige planten


Dat ziet er dermatologisch gezien niet zo gezond uit...

Na het beëindigen van haar museumbezoek werd An prompt uit eten gevraagd door een Mexicaanse jongeman die een informatiestandje had in het museum. Luttele tijd later spraken drie andere jongens haar aan onder het mom van het oefenen van de Engelse taal. Op weg naar de winkel bood nóg een andere man haar een treinticket aan. Je ziet, als de kat van huis is…

Na een kleine week kamperen in Mexico City kiezen we weer voor het avontuur. Meer daarover in een volgende blogbericht!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende