HOOG BOVEN DE WOLKEN OP ZOEK NAAR RUST EN NATUUR

30-07-2017 00:00

Het tiende land op onze route, dus ook de tiende hoofdstad: La Paz. La Paz is de administratieve hoofdstad van Bolivia en bevindt zich op 3.680 meter hoogte in een dal in de Boliviaanse Andes. De stad wordt frequent aanzien als de hoogst gelegen hoofdstad ter wereld, maar klopt echter niet helemaal, want eigenlijk is Sucre de officiële hoofdstad van het land.


La Paz

De stad heeft vele kerken, pleinen en kleurrijke marktkramen met souvenirs en ‘geneeskrachtige’ middelen zoals gedroogde toekanbekken en lamafoetussen. Sinds 2014 is de populairste attractie van La Paz een ritje met de Teleférico. De drie kabelbanen zijn in opdracht van president Evo Morales gebouwd en er zijn er nog zes in opbouw. Ze dienen om de hoger gelegen buitenwijken van La Paz te verbinden met het centrum en zo de verkeersopstoppingen en de smog te verminderen. Voor de rest is het eigenlijk maar een hoofdstad zoals een ander en hebben we het er dus snel mee gehad. Hoog tijd dus om terug de natuur op te zoeken!


Iglesia de San Francisco


Het prachtige straatje "Calle Jaen" met vele kleurrijke huizen.


Mercado de las Brujas met zijn vele toeristenkraampjes



Ruim tien maanden lang dachten we dat de rijbewijzen in Centraal en Zuid-Amerika met de cornflakes werden uitgedeeld, maar nu hebben we toch onze eerste rijschool ontdekt!


Kabels onder de grond steken? Zo slim zijn de Boliviaantjes nog niet...


Op weg naar de hoger gelegen buitenwijken met de gele kabelbaan. La Paz zelf ligt in een dal.


We zweven geruisloos boven de sloppenwijken van La Paz.


El Alto is één van de buitenwijken van La Paz. Ook de luchthaven van de stad is in deze wijk gelegen en is met zijn 13200 feet de hoogst gelegen internationale luchthaven te wereld!


Met de blauwe kabelbaan vliegende over de drukke zondagsmarkt van de wijk El Alto. Het is er werkelijk over de koppen lopen!



Bijna een jaar onderweg, nog steeds alles toppie!

Coroico, afgeleid van het woord coryguayco, wat ‘gouden heuvel’ betekent, is gelegen op de schouder van de berg Uchimachi in de Yungas-regio. 'Welcome to Paradise', zegt een bord ons bij de ingang van de stad en gelijk hebben ze. Doordat Coroico ruim 1.000 meter lager ligt dan La Paz, is het er een stuk warmer en aangenamer. We hadden een fantastisch uitzicht over beboste canyons, citrusboomgaarden, koffieplantages etc... ’s Ochtends bevonden we ons meestal met ons hoofd in of net boven de wolken, wat spectaculaire uitzichten gaf. In de loop van de ochtend brandde de zon de wolken dan weer volledig weg en strekte het uitzicht enorm ver.


Coroico


Het gezellige centraal pleintje waar alles altijd op het gemakje verloopt.


Het kerkje van Coroico


Opstaan met een schitterende view!


Uitzicht vanuit onze kamer

Nu ligt er een mooi geasfalteerde baan tussen Coroico en La Paz, maar ooit was de voormalige verbindingsweg de “gevaarlijkste weg ter wereld”. Delen van die weg bestaan nog steeds en is een populaire toeristische attractie geworden. Met de mountainbike scheur je aan hoge snelheden over de 'Death Road': ongeveer zeventig kilometer lang afdalen over zowel geasfalteerde weg als op aarde en losse stenen. Maar helaas, zoals ondertussen reeds veel het geval geweest is tijdens onze reis liet ook nu het budget dit avontuur niet toe. We willen graag binnenkort een driedaagse (dure) uitstap maken naar de prachtige Boliviaanse zoutvlaktes en dus moeten we iedere keer moeilijke keuzes maken in het geen we doen of laten…

Maar geen nood, er was een mooi gratis alternatief: een dagtocht naar de top van de Cerro Uchimachi. Tijdens onze hike konden we genieten van rust, gezonde lucht, prachtige natuur en fantastische uitzichten. Wat was gewoonweg fenomenaal! Foto’s zeggen meer dan woorden.


De tocht naar de top van de Cerro Uchimachi. Ruim 400 hoogtemeter moesten overwonnen worden.


De wolken worden weggebrand door de zon. Coroico komt nu helemaal tevoorschijn.


De top bereikt!


Bolivia is mooi!

Langer dan twee dagen Coroico zat er niet in, want we hebben nog eens een deadline! We worden verwacht in Puno waar we Matthias en Filip zullen ontmoeten en waarschijnlijk een fijne tijd mee zullen beleven. Terug naar Peru dus!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende