GRANDE FIESTA IN SALINAS

02-06-2017 00:00

We wijken af van het traditionele toeristenpad en komen terecht in het bergdorpje Salinas, gelegen op 3560 meter hoogte. Met zijn populatie van amper 1.000 bewoners heerst er een iedereen-kent-iedereen-gevoel en je merkt direct de familiale sfeer wanneer je gepakt en gezakt op het centrale dorpspleintje even staat uit te blazen. Er wordt gevolleybald, gevoetbald, gelachen en muziek gemaakt. Overdag is het lekker warm, maar ’s avonds koelt het ferm af waardoor pulls en vesten nog eens mogen bovengehaald worden.


Salinas

We nemen onze intrek in een prachtig hostelachtig hotel en we zijn er de eerste nacht de enige gasten. Er is een gemeenschappelijke ruimte met kachel die we zelf dienen aan te steken. Geen gemakkelijke opdracht, maar eenmaal het vuur op dreef komt is het er heerlijk warm. Samen met een lokaal kaasje is het lekker knus genieten van de rust.


Geen toerist te zien hier. Heerlijk!


Dorpspleintje met de kleine kerk in de verte. Alles gaat er hier zeer gemoedelijk aan toe.


Volleybal is hier veruit de populairste sport. Op zich bizar, want de gemiddelde Ecuadoraan is niet groter dan 1m65...


Iedere avond ging de houtkachel aan.


Proeven van de lokale kaas.

We maken een lange avontuurlijke wandeling door de prachtige omgeving van Salinas. Het uitgestippelde wegje is al hele tijd niet meer onderhouden waardoor omgevallen bomen, afgesloten weilanden en modder en plassen ons dikwijls de weg versperren. Het is dikwijls zoeken naar alternatieven waarbij het volop klimmen en klauteren is. Leuk!


Zoals altijd liep er een hond met ons mee. Deze keer was het de beurt aan de enthousiaste Camilla, de hond van het lokale winkeltje...


Salinas vanuit de hoogte.


Op zoek naar het wandelpad...


...maar evenzeer gewoon dwars door het weiland.

Aangezien het nog even laagseizoen is kunnen we voor een mooi prijsje een lokale gids regelen die met ons op stap gaat doorheen het dorp. Salinas is onderdeel van een gemeenschapsproject waarbij allerlei ambachten ondersteund worden. Zo brengen we een bezoek aan de lokale kaasfabriek, chocoladefabriek, textielfabriek, (soja)bakkers en de zoutmijnen. Er is zelf een klein tweemansbedrijfje dat minivoetballen produceert waarbij op manuele wijze de driehoekjes op de bal worden geplakt… De afgewerkte producten worden aangekocht door de coöperatieve bedrijven die een eerlijke prijs aan de lokale bevolking betaalt. Hun producten worden dan verkocht in heel Ecuador en zelf in het buitenland.


Bezoek aan de kaasfabriek.


Bezoek aan de chocoladefabriek, mmm!


We konden het niet laten en kochten elk een zakje chocolade. Beetje de lokale economie steunen hé!


Met de lokale gids Dario waar de minivoetballen nog op een erg ambachtelijke manier gemaakt worden.

We hadden geluk. De dagen dat wij er waren was er net een gigantische feestweek aan de gang. Alle dagen was er wel iets te beleven gaande van de traditionele schoolfeesten, optochten, tot allerlei balspelen en heuse dansfeesten. Opnieuw komen we heel dicht bij de bevolking te staan. Het is genieten van hun onbezorgde en enthousiaste levensvreugde.


Parade op het dorpsplein van het lokale trommelkorps.


Schoolfeest! De kinderen trots hun aangeleerde dans demonstrerend.


Deze meiden konden op veel belangstelling rekenen.


Optocht door de straten in prachtige klederdracht.

Het zijn onze laatste momenten in de Ecuadoraanse bergen. Met spijt nemen we afscheid en zullen we stilaan terug afzakken naar zeeniveau waar de grotere steden ons weer met open armen zullen ontvangen. We kunnen er helaas niet aan ontsnappen…

Vorige   Blogoverzicht   Volgende