FRUSTRERENDE, MAAR OOK HILARISCHE MOMENTEN TIJDENS DE BUSRIT RICHTING TIKAL

12-12-2016 00:00

We lieten Sumpango achter ons en via een tussenstop in Guatemala City vertrokken we in de vroege uurtjes met de bus richting Santa Elena & Flores, gelegen in het noorden van Guatemala. Normaal gezien duurt de busrit ongeveer een achttal uur en aangezien alle vooraf geboekte passagiers ruim op tijd opdaagden, vertrok de bus zelfs tien minuten voor tijd. Ongewoon naar Guatemalaanse normen! Het was echter geen goed voorteken. Na ongeveer een vijftal uur rijden, viel de bus plots in panne ergens tussen Rio Dulce en Flores. We moesten allemaal uitstappen zonder dat we één woord uitleg kregen. Het is zowaar nog erger dan de NMBS... Nadat ook de rugzakken uitgeladen werden, vroeg Dajo aan de chauffeur wat er nu ging gebeuren. Hij kon ons enkel meedelen dat er een andere bus ging komen binnen de twintig minuten. Eén uur later was de vervangbus er eindelijk en begon een waar lijf-aan-lijf gevecht tussen de lokale bevolking voor een vrije zitplaats. We keken onze ogen uit. Mensen die geen zin hadden in een vechtpartij stonden bijgevolg recht gedurende de rest van de rit. Na ongeveer elf uur onderweg te zijn, bereikten we doodop onze eindbestemming Flores.

Flores heette vroeger 'Tayasal' en is een oude Mayastad die als laatste onafhankelijk bleef tijdens de verovering door de Spanjaarden. Pas in 1697 werd de stad veroverd en daarbij compleet vernield. Vandaag bestaat Flores uit een oud en een ‘moderner’ gedeelte. Het oudste deel, waar ons hotel was gevestigd, is een eiland in het meer van Petén Itzá. Het eiland is niet groter dan 500 meter op 500 meter. Je bent dus snel rondom gewandeld. Het eiland is via een dijk verbonden met het nieuwste deel van de stad genaamd 'Santa Elena'.


Ook in Flores overheersen de kasseien.


Er zijn veel sympathieke straatjes met kleurrijke huizen.


Kerstmis wordt ook in Guatemala gevierd, dus mag de kerstboom op het centraal pleintje niet ontbreken!


Flores is gelegen in 'Lago Petén Itzá'


El Petén is de naam van de provincie waarin Flores gelegen is.


Het blogverslag van Sumpango schrijvende op het dakterras...


Heerlijke zonsondergangen, het deed ons terugdenken aan Lago de Atitlán.

Op een drietal kilometer van Flores bevinden zich de ‘Cuevas Ak’tun Kan’ of de 'Grotten van de Slang'. Op een grottenoverzicht aan de ingang is te zien dat de binnenkant van de grotten lijken op de vorm van slangen. De grotten zouden door de Maya’s gebruikt zijn voor religieuze rituelen en feesten. Wij konden alvast genieten van stalactieten, stalagmieten en vele vleermuizen!


Koekoek! Het was pikdonker in de grotten, maar gelukkig hadden we ons koplampje mee!


'Grotten van de Slang'

Na twee weken zonder internet, was het hoog tijd om nog eens te skypen met onze ouders. De internetverbinding was niet top, maar het was voldoende om elkaar eens ‘te zien’ en ‘te horen’. Het deed ons deugd nog eens wat vertrouwde gezichten te zien, waarvoor dank! By the way, wie zin heeft om met ons te skypen, just say when!

Flores is een belangrijke uitvalsbasis voor een uitstap naar de oude mayastad 'Tikal'. Al om 5u30 ging de wekker, zodat we iets voor 6u buiten stonden te wachten op ons op voorhand geboekte minibusje. Rond 6u30 kwam het busje eindelijk aanrijden. Het duurde echter niet lang voor er zich een probleem stelde: er waren zestien mensen en maar vijftien zitplaatsen. Normaal gezien trekken ze zich daar in Guatemala geen fluit van aan, maar deze keer hadden ze blijkbaar geen zin om onregelmentair te rijden. Ook dit was heel uitzonderlijk in Guatemala! Het was dus met andere woorden wachtten geblazen op een tweede busje om de groep op te splitsen.


Lang wachten op ons minibusje...

Oké, 6u50, lets go! … Stop! Eerst moesten drie onvoorbereide Duitsers nog geld afhalen om de bustickets en inkomkaartjes van Tikal te kunnen betalen. De verantwoordelijke van de busmaatschappij begeleidde hen hierbij, maar zag niet dat op het laatste nippertje de onzekere Japanner ook nog uit het busje glipte om snel nog enkele inkopen te doen. Snel was echter niet snel genoeg, want de geldafhaling mislukte waardoor we direct, en zonder onze Japanner, vertrokken op zoek naar een werkende bankautomaat. Dajo en ik zaten achterin en hadden het direct door. We konden onze lach met moeite inhouden. We besloten om onze mond te houden en te zien hoe dit afliep... Nog geen vijf minuten later stopten we om ons retourbiljet te laten valideren in het buscentrum. Daar werd onze chauffeur ingelicht over het feit dat hij één passagier vergeten was. Rechtsomkeer dus! Om 7u15 kwamen we terug aan bij het startpunt en rarara, wie stond daar... onze Jap! De Brit, die überhaupt de buur was van de Japanner en zijn verdwijning niet eens had opgemerkt, kon zijn ogen niet geloven en kon enkel een ‘what the fuck?’ uitbrengen. Iedereen lag plat van het lachen. De Japanner brabbelde snel enkele Engelstalige excuses tegenover zijn medepassagiers en stapte met het schaamrood op de wangen terug in. Eureka, we konden nu éindelijk vertrekken!

De eeuwenoude ruïnes van de Mayastad Tikal bevinden zich midden in de Guatemalteekse jungle. Vandaag de dag is er slechts twintig percent van de stad bloot gelegd. De reden hiervoor is dat het uitgraven van de bouwwerken immens veel geld kost en massa's tijd in beslag neemt, omdat de precaire gebouwen niet beschadigd mogen worden. Dus onder de vele bomen, boomwortels en planten bevinden zich nog vele onontdekte tempels en piramides. Tikal werd bewoond tussen 400 voor Chr. tot ongeveer 1000 na Chr. door meer dan 200.000 inwoners en was één van de grootste en machtigste centra in de regio. De stad heeft in deze lange periode heel wat hoogte- en dieptepunten gekend en had maar liefst 31 leiders. Pas halverwege de negentiende eeuw werd Tikal door ontdekkingsreizigers ontdekt. De eerste echte archeologische opgravingen zijn begonnen in de jaren 50 van de 20ste eeuw en nog steeds worden nieuwe ontdekkingen gedaan.


Soms 20 minuten wandelen door de jungle alvorens je een bloot gelegde tempel bereikt...


Brulapen in de bomen. Grappig geluid als ze 'brullen'.


Tempel V, de trap werd volledig gerestaureerd.


An bovenop een 33-meter hoge tempel van het gedeelte 'Lost World'.


Temple IV: met zijn 64 meter de hoogste tempel van Tikal. Genieten van het uitzicht!


Boven op tempel IV, prachtig uitzicht over de dichte jungle. In de verte toppen van andere tempels.


Indrukwekkend, niet?


Het centrale plein met Temple I rechts en 'Acropolis Noord' met zijn 12 tempels links. Foto genomen vanop tempel II aan de andere kant van het plein.


'Acropolis Centraal': waar de hoge gasten én de leiders zelf hun vertrekken hadden.

'Tikal' is een zeer populaire bestemming voor toeristen, maar de stad is zodanig groot dat we zeer weinig andere bezoekers tegenkwamen. Dit maakt dat we een erg aangename dag beleefden. Tikal heeft echter voor mij niet dezelfde nadruk nagelaten als Palenque. Die Mexicaanse Mayastad blijft mijn topper, al had Tikal ook veel moois te bieden met zijn prachtige jungle, piramiden, tempels, brulapen en uitzichten.

Vorige   Blogoverzicht   Volgende