DIEPGAAND DUIKEN IN HET GLENN NUSA WRECK

02-12-2017 00:00

De onderwaterwereld is een boeiende omgeving, dat heb je op deze blog wel al vaker gelezen. Sommige plaatsen ter wereld lenen zich uitstekend om deze leuke sport te beoefenen. Men spreekt wel eens van de ‘gouden duikdriehoek van Zuidoost-Azië’ met als hoekpunten de Filipijnen, Maleisië en Indonesië. Het koraal is er ongelofelijk gezond en je kan er met wat geluk hele zeldzame zeedieren spotten. Al enkele weken zat ik met het idee in mijn hoofd om in die regio enkele duikspecialisatieopleidingen te volgen om m’n kennis en duikervaring te verruimen. Het zal zowat mijn laatste kans zijn gedurende onze lange reis aangezien de volgende landen op ons lijstje niet echt op duiken gericht zijn. An heeft minder zin in deze iets duurdere onderneming en terwijl zij haar gedachten zet op de vulkaan Rinjani, neem ik afscheid van de groep en vertrek in mijn eentje terug naar het eiland waar we eerder geweest zijn deze reis: Gili-Trawangan.


Gili Trawangan

Nog geen vier uur later wandel ik op Gili Trawangan richting “Diversia Diving”, de duikschool waar ik enkele weken eerder al eens informeerde naar de opleidingsmogelijkheden. Ik word er met open armen ontvangen door de uit Schotland afkomstige duikinstructeur Blair, met zijn meer dan 4.000 duiken op de teller een ervaren rot. De enthousiaste manier hoe hij over het duiken spreekt en de passie die hij daarbij uitstraalt, maakt dat ik heel snel overtuigd ben. Ik schrijf me dan ook gretig in voor drie specialisatieopleidingen: ‘verrijkt zuurstof duiken’, ‘diepduiken’ en ‘scheepswraksduiken’. Het prijskaartje is navenant, maar na meer dan een jaar erg sober leven, gun ik mezelf toch eens dat extraatje.


Duikschool "Diversia" op Gili Trawangan


Een erg professionele duikschool!


Instructeur Blair, topkerel!

Het wordt een zeer intense week waarin ik me in vijf dagen tijd door drie theorieboeken heen worstel en liefst negen diepzeeduiken maak. In feite hangen de drie opleidingen grotendeels aan elkaar vast, want het één kan eigenlijk moeilijk zonder het ander. Zonder al te diep in te gaan op de theorie wil ik toch eens kort uitleggen waarom het nuttig kan zijn deze vervolgcursussen te volgen en hoe het je duikmogelijkheden in één klap verruimt.


Ready to go!

Lucht zoals wij die kennen bevat grofweg gezien 21% zuurstof en 79% stikstof. Door naar x-aantal meter diepte te duiken, bevind je je in een omgeving met een hogere druk dan de normale druk op zeeniveau en zal er bijgevolg meer stikstofgas in het bloed en weefsels oplossen dan normaal (de wet van Henry). Je mag echter maar een maximale hoeveelheid stikstof in je bloed hebben. Teveel aan stikstof wordt bij het terugkeren naar normale druk niet snel genoeg via de longen afgevoerd. Daardoor bestaat de kans dat het aanwezige stikstof belletjes in de bloedvaten vormen, wat weer kan leiden tot een embolie, andere fysieke problemen of zelfs tot de dood. We noemen dit de decompressieziekte. Er zijn limieten qua tijd dat je je op een bepaalde diepte mag bevinden zodat de hoeveelheid stikstof nog op een natuurlijke manier kan oplossen bij het stijgen naar de oppervlakte. Overschrijd je die tijdsgrens, dan kan de decompressieziekte optreden wanneer je niet de nodige maatregelen neemt.


Verrijkte zuurstofcilinder: 32% zuurstof i.p.v. de gebruikte 21% bij gewone lucht.

Door het percentage zuurstof te verhogen naar bijvoorbeeld 32%, verlaag je de hoeveelheid stikstof (68% i.p.v. 79%) waardoor je langer op een bepaalde diepte kunt blijven vooraleer je te maken krijgt met de symptomen van decompressieziekte. Je duiktijd wordt met andere woorden dus langer. Er zijn echter ook enkele gevaren verbonden aan duiken met verrijkt zuurstof en dat komt uitgebreid aan bod in de cursus.


Voor de praktijk start, eerst de theorie doorworstelen hoofdzakelijk in zelfstudievorm.

Grote interessante scheepswrakken bevinden zich vaak op grotere diepte, simpelweg omdat dergelijke schepen laag water willen vermijden. Zo’n wrakken liggen niet zelden dieper dan 30 meter diepte. De twee PADI basisopleidingen ‘Open Water’ en ‘Advanced Open Water’ laten je toe alvast tot 30 meter diepte te duiken, maar om verder af te dalen dien je specialisatieopleidingen te volgen. De recreatieve duiker is echter gelimiteerd tot 40 meter diepte, vanwege de zeer beperkte beschikbare duiktijd (zie decompressieziekte). Door met verrijkt zuurstof te duiken, zorg je er alvast wel voor dat je een tiental minuten langer op 40 meter diepte kan blijven. Ik combineer bijgevolg die twee opleidingen en na vier geslaagde diepzeeduiken krijg ik groen licht om kennis te maken met de opleiding scheepswrakduiken.


Glenn Nusa Wreck op 28 meter diepte.

Het wrak dat voor mijn opleiding diende was het Glenn Nusa Wreck op 28 meter diepte. Je leert in de praktijkopleiding het wrak lokaliseren, een schets maken met de belangrijkste informatie zoals afmetingen, diepte, toegangspunten voor penetratie en gevaarlijke locaties rond en in het wrak. Als laatste onderdeel oefen je grondig de verschillende penetratietechnieken, wat de gevaren zijn, hoe je een touw moet spannen in het wrak (met het leren maken van enkele simpele knopen) om je weg terug naar buiten te vinden wanneer de zichtbaarheid volledig zou wegvallen.


Penetratie van het wrak. Op weg naar de uitgang.

De specialisatieopleidingen van PADI zijn erg boeiend, maar je moet natuurlijk alles in zijn context zien. Het recreatief duiken kan uiteraard maar op beperkt niveau specialisatieopleidingen aanbieden. Het is eerder een introductie van een specialisatie. Scheepswrakduiken leer je pas op een grondige manier wanneer je een professionele opleiding volgt, maar dat is uiteraard helemaal niet de bedoeling van de amateurduiker. De nadruk ligt meer op veiligheid, verschillende zeedieren en koraal spotten, nieuwe dingen leren en vooral… plezier maken!

Een fraai beeld van een zeeschildpad in actie gefilmd door m'n collegaduiker: Klik hier!

Vorige    Blogoverzicht    Volgende