CARNAVAL IN PANAMA CITY

10-03-2017 00:00

Panama City! Het carnaval leeft hier. Vier dagen lang wordt de hele stad letterlijk stilgelegd om te feesten. De straten zijn leeg. Geen getoeter, je kan zowaar de straat oversteken zonder te moeten omkijken. Heerlijk rustig is het op die dagen in de hoofdstad van Panama.

Het carnaval wordt gevierd op zijn 'Panamees'. Dat wil zeggen: toch iets anders als bijvoorbeeld bij ons. Zo heb je elke dag wel een stoet, maar als ze bestaat uit acht wagens, dan heb je al veel geluk gehad. Nee, de nadruk ligt hier meer op een soort festivalsfeer creëren: optredens van lokale vedetten op grote podia, feesten, zuipen en massaal vlees eten aan de tientallen worstenkraampjes die keurig naast elkaar opgesteld staan. Wij lieten de namiddagsessies met 'het laten naspuiten door het waterkanon' aan ons voorbijgaan en gingen telkens pas 's avonds de sfeer opsnuiven.


Geduldig wachten op de stoet.


De vele vleeskraampjes keurig naast elkaar opgesteld zo ver je kan kijken, met telkens vele wachtenden er voor. Fretten!!


't Klein muziekske op z'n Panamees: enkel trompetten en trombones met de slagwerkers in de vrachtwagen en dat alles zonder oordopjes!


Geleend van Google, maar zo ziet het er vier dagen op rij uit: druk!

Over de muzikale keuze valt te redetwisten. Tijdens de stoet heb je de vele 'walking drumbands'. Een chaotische bende Panamezen die luidruchtig en vrij drukdoende op allerlei trommels lopen te meppen waarbij ze precies alle dorpsidioten 'opgetrommeld' hebben die dan de meest belachelijke danspasjes tentoon spreiden. Daarna voelen zich blijkbaar honderden andere Panamezen zich geroepen om elk geheel op hun eigen ritme achter de band mee te lopen/dansen/springen/schuifelen/slepen... Na de stoet is het de beurt aan de vele bandjes op de talrijke podia. Naar mijn bescheiden mening trekt het gewoon allemaal op elkaar. Het is erg eentonig met veelal een middelmatige zanger(res) waar de Panamese bevolking dan erg wild op gaat. Op het podium staan, steevast in telkens dezelfde volgorde van links naar rechts: een gitarist, een accordionist die ook zanger is, twee achtergrondzangers (danspasjes uitvoerende waar de jonge Nicole en Hugo destijds jaloers op zouden zijn geweest) met daarachter een drummer, een congaspeler, een güirospeler en een basgitarist. De liedjes duren een eeuwigheid en als ze meer dan 3 akkoorden bevatten, heb je al geluk gehad... Nee, vier dagen carnaval is voor mij persoonlijk al drie dagen te veel, ik ben sowieso al niet aan dergelijke evenementen. Geef mij maar de rust en de natuur. Maar goed, je bent in Panama City en het is carnaval, dus je moet het wel eens gezien hebben, zeker?


Chaos ten top!


Typisch optreden op het carnaval.

We hadden geluk! We vonden een hostel waar we 2,5 weken konden verblijven én waar we vrijwilligerswerk konden verrichten. In ruil kregen we een gratis bed en ontbijt. Ook onze vuile kleren werden meegewassen met de lakens, wat toch mooi meegenomen was. Écht werken was het niet om eerlijk te zijn. Er lopen hier nog drie andere vrijwilligers rond en dus werden de taken opgedeeld in verschillende shiften. An en ik waren afwisselend verantwoordelijk voor de vroege ochtendshift en namiddagshift. Om 5u30 begonnen we de badkamers te kuisen, vuilbakken te ledigen, wc-papier aan te vullen en daarna het ontbijt (pannenkoeken met koffie/thee) klaar te zetten voor de gasten. Twee andere vrijwilligers vormden de kuisploeg in de voormiddag en wij stonden in de namiddag weer paraat om te helpen waar nodig. Het was afwisselend werk: gasten informatie geven over de stad, de gewassen lakens opplooien en opbergen, de buitenmuur van leuke quotes voorzien, de gasten entertainen met gezelschapsspelletjes zoals 'Jungle Speed' en 'Carcassone',... De vijfde vrijwilliger deed steevast de nachtshift zodat de hostel 24 op 24, 7 op 7 bemand was...


Schilderen!


Na het 'harde' werk...

Het vrijwilligerswerk had twee redenen. We moesten in de eerste plaats nog 2,5 weken zien te overbruggen vooraleer het vliegtuig ons naar Colombia zal brengen, maar we stonden ook met een erg negatieve financiële dagbalans. Na één week echter hadden we al meer dan de helft van de rode cijfers kunnen terug dringen, dus het gaat de goede kant op!

Daar we veel in afzonderlijke shifts werken, hebben we dus weinig gezamelijke vrije momenten. Als we toch iets van de hoofdstad van Panama wilden zien, moesten we iedere kans grijpen. Panama City is warm! Elke dag gaat de thermometer vlot over de 30 graden. Dat maakt dat het telkens erg doef wordt. Het minste dat je iets doet, zweet je je te pletter en je zit voortdurend met 'zware' benen. We trokken naar de berg Ancon, waar we een mooi overzicht hadden op de oude stad, de nieuwe stad en het panamakanaal. Over deze thema's vertellen we meer in het volgende blogbericht!


Uitzicht op de 'Oude Stad' van Panama City.


Uitzicht op de 'Nieuwe Stad' van Panama City.


Zoek de vogel!


Het Panamakanaal met aangrenzend het vliegveld.

Word postmakker en steun ons in onze plannen om vrijwilligerswerk in Afrika te verrichten! Klik hier!

Vorige   Blogoverzicht   Volgende