AFSCHEID NEMEN VAN EEN PRACHTIG CONTINENT OP DE STRANDEN VAN COPACABANA!

09-09-2017 00:00

“Vier jaar geleden kwam de crisis om de hoek loeren. Staatsbedrijven werden verkocht en kwamen in buitenlandse handen terecht. De werkloosheidcijfers stegen enorm. Vroeger had iedereen het hier goed, tot de bewoners van de favela’s toe, maar tegenwoordig zijn de huurprijzen in Copacabana nog amper te betalen. De organisatie van het Wereldkampioenschap voetbal in 2014 en de Olympische Spelen in 2016 kostten hopen geld, geld dat de lokale bevolking liever naar de ontwikkeling van de ziekenhuizen en het onderwijs had zien vloeien. Nu trekken de mensen weg, naar andere delen van de stad in de hoop te kunnen overleven.”


Rio de Janeiro

Aan het woord: Rodrigo, een 38 jarige Braziliaan die sinds kort definitief in Rio de Janeiro woont. We leerden hem negen maanden geleden kennen op het duikeiland Utila in Honduras waar hij onze divemaster was tijdens de opleiding ‘Open Water’. We genieten van een Belgische Stella op het dakterras van onze hostel en halen leuke herinneringen op. Wat later op de avond nemen de gesprekken een ietwat serieuzere wending en Rodrigo is maar wat blij als hij de problemen van zijn stad en van Brazilië in het algemeen eens aan iemand kwijt kan. Dank je, Rodrigo, voor de fijne avond!


Op het dakterras van de hostel hadden we een leuke reünie met Rodrigo.


We leerden hem negen maanden geleden kennen op het eiland Utila in Honduras.

Rio de Janeiro, een stad die bij velen tot de verbeelding spreekt. Gekend voor de samba en de bossanova en de vele sloppenwijken (ook wel favela’s genoemd) waar een voortdurende oorlog heerst tussen bendes enerzijds en politie en leger anderzijds. Carnaval vieren doe je dan weer op de stranden van Capacabana en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Wij bezoeken met de Cristo Redentor een andere toeristentrekpleister en tevens één van de zeven wereldwonderen. Het is het vijfde grootste beeld van Christus ter wereld. Het monument weegt in totaal 1145 ton, heeft in een hoogte van 38 meter en de spanwijdte tussen de beide armen bedraagt 28 meter. Maar om dit nu een ‘wereldwonder’ te noemen, daar word ik toch niet warm van. De grote horde toeristen malen er niet om en het regent weer selfies vanuit alle mogelijke hoeken. Druk, druk, druk! We houden het een halfuur vol, dan vluchten we alweer naar de uitgang…


Groepsfoto!


Je had prachtige uitzichten over Copacabana enerzijds...


...en het centrum van Rio de Janeiro mét zicht op het stadion van Maracaña anderzijds.


Tja...

Een namiddagje op het mythische strand van Copacabana mocht uiteraard ook niet ontbreken. Onder een lekker warm zonnetje en zo’n 27 graden was het ideaal strandweer. De zee stond helaas iets te geweldig en een rode vlag raadde ons aan om geen risico’s te nemen. Hele mooie ervaring!


Ik denk niet dat ze willen dat je rookt op het strand...


Een partijtje strandvoetbal


Kort voor de middag waren de laatste wolken verdwenen en was het zalig weer.

Ons bezoek aan Rio sloten we af in de al even mythische voetbaltempel Maracanã. Het stadion werd destijds gebouwd voor het Wereldkampioenschap voetbal 1950, toen nog met ruim 200.000! toeschouwers en werd ter gelegenheid van het WK 2014 volledig gerenoveerd. Het resultaat mag er absoluut zijn. We kregen een rondleiding door een Engelstalige gids doorheen het stadion met een bezoek aan de kleedkamers, de mixed zone met spelerstunnel en een blik op het speelveld en indrukwekkende tribunes. De Belgen speelden hier één van hun groepsmatchen tegen Rusland en wonnen met 1-0. Het was ook in dit stadion dat Pelé zijn 1.000ste goal scoorde. Het stadion was gastheer voor de zowel de openings- als sluitingsceremonie van de Olympische Spelen 2016.


Het Maracanã stadion in hartje Rio de Janeiro


Mascotte van het WK 2014


Uitgebreide uiteenzetting van de gids


Spelerstunnel


Prachtig stadion, niet?


Kleedkamers


Nog even de persconferentie voor mijn rekening nemen. Helaas geen journalisten komen opdagen...

Bij deze zit Zuid-Amerika er voor ons nu helemaal op. In september 2016 was Cancun (Mexico) het startpunt van een groots avontuur. Na een memorabele tocht van bijna 20.000 kilometer door twaalf verschillende landen in Centraal- en Zuid-Amerika, bereiken we met Rio de Janeiro (Brazilië) het eindpunt van ons eerste reisjaar. De ervaring was overweldigend met al die verschillende culturen, het contact met de lokale bevolking, de culinaire ontdekkingen en de vele prachtige uitzichten en bezienswaardigheden. Ook voor ons beiden was het een boeiende ontdekkingstocht. 24 op 24, 7 op 7 samen zijn en nooit echt een grote ruzie gekend, dan weet je dat het goed zit. Een jaar lang hebben we rondgetrokken met de rugzak als enige wapen en dat doet je beseffen hoe belachelijk weinig je eigenlijk nodig hebt om toch een heel mooi verhaal te kunnen schrijven. Het maakt dat de reishonger verre van gestild is en dus doen we nog even lekker verder…


Waarschijnlijk de laatste vw kever van onze reis...

Vorige   Blogoverzicht   Volgende